Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...

‘Vijf maanden zonder ouders of vrienden maakt je een pak volwassener.’

Ella studeert in Hawaï: ‘In België was ik uitgeblust en schoolmoe’

De redactie

De boeken gaan toe, de schoolpoorten dicht. Bijna zomervakantie! Voor Maëlle, Louka en Ella betekent het einde van het schooljaar ook een afscheid. Zij blikken terug op een semester in het buitenland en delen hun levenslessen.

Ella studeert momenteel in Honolulu, ­Hawaï, via EF. ‘Waarom ik naar Honolulu wilde gaan? Da’s simpel: Hawaï spreekt toch tot ieders verbeelding?!’

Paradijs

‘Ik woon hier in Kahili Valley, op een uurtje van de stad. Het is hier prachtig. Ik ben omringd door bergen, vulkanische stranden, palmbomen, regenwoud... Ik heb nog nooit zo’n mooie natuur gezien, het is hier echt picture perfect. Het is ook zalig om de lokale cultuur te ontdekken. Ik ben al – zonder kooi – tussen wel dertig galapagoshaaien gaan duiken en heb al heel veel zeeschildpadden gezien. Met vrienden heb ik vijf verschillende eilanden bezocht en workshops gevolgd. Zo leerde ik hoeladansen op Hawaï. En dat is moeilijker dan je denkt!’

hawaï

‘Ook mijn gastgezin is geweldig, het zijn superlieve mensen. Ik mag erbij zijn op familiefeesten en we doen veel activiteiten samen. Ook emotioneel kan ik bij hen terecht. Zonder hen had ik het veel lastiger gehad. In België was ik uitgeblust en schoolmoe. Ik zag het nog niet zitten om verder te studeren, maar wilde ook niet op m’n luie gat zitten. Ik ben naar hier gekomen met een doel: mijn Engels verbeteren. Via EF ben ik al vijf taallevels gestegen, dus ik kan met zekerheid zeggen dat het werkt.’

Surfen was niets voor mij, veel te moeilijk, maar de ukulele is – tegen de verwachtingen in – wel helemaal mijn ding.

‘Elke dag volg ik vier uur Engelse les en daarnaast heb ik ook nog skill classes. Dat zijn culturele lessen die te maken hebben met het gastland: surfen, ukulele spelen, yoga beoefenen… Surfen was niets voor mij, veel te moeilijk, maar de ukulele is – tegen de verwachtingen in – wel helemaal mijn ding.’

Een nieuwe ik

‘Ik groeide op in Bouwel, een klein dorp waar iedereen die ik ken op wandelafstand woont. Op uitwisseling gaan naar zo’n verre, exotische bestemming was best een grote stap voor mij. Maar ik heb zoveel geleerd, het heeft me zelfs veranderd. Alles is hier laidback. Ik ben zelf ook relaxter geworden. De mensen zijn hier warmer en opener dan in België, wat mij ook socialer heeft gemaakt. Als je in de winkel staat, zegt er vaak iemand “wat een leuke tas” of “zo’n leuk jurkje”. Zoiets moet je thuis niet verwachten, daar is een “hallo” al heel wat.’

De mensen zijn hier warmer en opener dan in België, wat mij ook socialer heeft gemaakt.

‘Als ik terugkeer, zal het aanpassen ­worden. Geen gezellige praatjes met wildvreemden meer. Maar ach, ik sta in ieder geval sterker in mijn schoenen nu. Vijf maanden zonder ouders of vrienden, dat maakt je ­meteen een pak volwassener. Ik heb mijn lief in België achtergelaten en dat is soms­ lastig. We waren nog maar vier maanden samen toen ik vertrok. Hij is me mee gaan afzetten aan de luchthaven om vier uur ’s nachts. Mijn beste vriendin en ouders waren er ook bij. Ik heb een heel hechte band met hen, dus het ­afscheid was moeilijk. Op de eerste vlucht heb ik de hele tijd gehuild en ­getwijfeld of ik wel het juiste had gedaan. Maar ik heb de tijd van mijn leven in Honolulu, en eigenlijk ben ik blij dat ik zoveel mensen mag missen.’

Tekst: Anaïs Raes

Lees ook:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content

' ' ' '