Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...
© Morgane Gielen

Wij spraken hen over de safe space voor alle vrouwen, cis én trans, en waarom die belangrijk is.

Aranka (32) en Kenza (33) openen eerste vrouwenbar van België: ‘De vraag waarom het nodig is, is retorisch’

Twee weken geleden openden Aranka (32) en Kenza (33) hun vrouwenbar in Antwerpen. Wij spraken hen enkele maanden geleden over de safe space voor alle vrouwen, cis en trans, die ze voor ogen hadden. ‘Wij zijn niet tegen mannen, we hebben gewoon een leuk idee voor een plek voor vrouwen, vol liefde en een welkom gevoel.’

Aranka: ‘Ik woonde vroeger in De Pijp in Amsterdam. Om de hoek van mijn appartement baatte een vriendin een vrouwenbar uit, waar Kenza en ik elkaar ontmoetten. Op een avond, nu anderhalf jaar geleden, vertelden we iemand op café het verhaal van onze ontmoeting. Toen zijn we verder beginnen nadenken: hoe raar was het dat er niets gelijkaardigs bestond in Antwerpen? Zo ontstond het idee voor Cut. We dachten eerst aan Kut, maar dat was toch wel erg in your face (lacht). Al zou iedereen in Antwerpen het waarschijnlijk “de Kut” noemen.’

Kenza: ‘Bar Buka, die bar in Amsterdam, is een gaybar voor vrouwen. In Antwerpen heb je zulke plekken voor mannen, maar niets leuks voor vrouwen. Aanvankelijk dachten we dan ook in de richting van een bar voor lesbiennes, maar toen kwam Aranka met het idee om het breder te maken. Waarom zouden we in hokjes denken? Het is veel sterker en logischer om een veilige ruimte te creëren voor iedereen die zich identificeert als vrouw, ongeacht hun seksualiteit. Al zijn mannen ook welkom.’

Aranka: ‘Het is iets delicaats. We mogen mannen niet discrimineren, en dat willen we ook niet. Ze mogen zeker naar onze bar komen, maar iedereen moet zich aan dezelfde regels houden. Gebeurt dat niet, dan zullen we vriendelijk verzoeken om de zaak te verlaten.’

Niet serieus genomen

Kenza: ‘We hebben allebei in kroegen gewerkt en zijn heel goed met mensen. Dat zal onze kracht zijn, denk ik. We willen in dialoog gaan, ook met mensen die zich misdragen, want uiteindelijk willen we echte equality. We hangen geen reglement met vijftien gedragsregels op, maar voor een speelse “One rule: respect” is er wel plaats.’

Aranka: ‘Ik denk dat het op een vrij natuurlijke manier zo zal verlopen dat er vooral vrouwen komen. We gaan ervan uit dat iedereen die bij ons binnenstapt, weet wat het concept is. Dat zal je ook meteen zien, want het wordt echt een bar voor en door vrouwen. Het is niet zo dat we voor een volledig roze interieur gaan, maar we willen een vrouwelijke gezelligheid en warmte creëren. Schrik trouwens niet als je tien kunstige vagina’s op de muur geschilderd ziet. Het taboe rond de vagina willen we echt doorbreken.’

Kenza: ‘Mannen hebben hun mancave, wij wilden een womancave maken. Er is een podium waarop tijdens bepaalde avonden alleen all-female artiesten optreden. De producten die we verkopen, zijn voornamelijk geproduceerd door vrouwen. Om Stella kan je natuurlijk niet heen, maar we hebben bijvoorbeeld ook Kutbier uit Den Bosch. Een Nederlandse vrouw die we kennen is dat helemaal alleen beginnen brouwen. Bovendien is er ook een kleine vitrine met creaties van vrouwelijke artiesten, van kunst tot kleding. Zo proberen we vrouwelijke ondernemers in de verf te zetten. Het belangrijkste is dat we een safe space creëren voor alle vrouwen, cis én trans, waar ze kunnen gaan en staan zonder beoordeeld of veroordeeld te worden.’

Aranka: ‘En waar ze lekker samen met de meiden kunnen zijn zonder dat dat verstoord wordt. Ook als lesbisch koppel is het fijn om zo’n veilige ruimte te hebben. Door mannen worden we vaak als fetisj behandeld, waardoor we ervoor kiezen om minder affectie te tonen in het openbaar. Het overkwam ons nog toen we voor het eerst naar een pand gingen kijken voor de bar. De eigenaar maakte zulke ongepaste opmerkingen, bijvoorbeeld dat hij “het wel kende, twee vrouwen zo samen, uit de films”. We voelden meteen dat hij ons niet serieus nam.’

Kenza: ‘De vraag waarom zo’n veilige ruimte voor vrouwen nodig is, is retorisch. Je hoeft de krant maar open te slaan om te zien wat er gaande is. De beerput is opengetrokken, en dat is goed. De geschiedenis toont dat de vrouw jarenlang onderdrukt is, en nu is het aan ons. We willen deel uitmaken van de kentering die gaande is. Natuurlijk krijgen we weleens negatieve reacties van mensen die vinden dat we discrimineren, maar zij snappen het gewoon niet. Wij zijn niet tegen mannen, we hebben gewoon een leuk idee voor een plek voor vrouwen, vol liefde en een welkom gevoel. Wat is daar mis mee?’

Lees ook:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content

' ' ' '