Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...

Na de plottwist van vorige week: het verhaal en de revelatie. Daten is precies toch niet zo zwart-wit.

‘Niet elke man die ik leuk vind, hoeft de man van mijn leven te zijn’

Annelies Hart

Redactrice Annelies (25) stond op het punt een wit kleed uit te kiezen om in het huwelijksbootje te stappen, toen er plots een einde aan haar relatie kwam. Nu staat ze niet alleen voor een verwerkingsproces, maar ook voor de vraag: hoe moet ik in godsnaam single zijn?

Herinner je je nog net voor mijn date met de Brusselaar, toen ik zei dat ik die datingapp van mijn gsm ging smijten? Wel: het gele icoontje staat nog steeds te prijken tussen mijn apps. Al zijn datingapps voor mij meer zoals Zalando: soms kijk je er gewoon even rond, ook al ben je niet van plan om iets te bestellen. Tot er enkele dagen voor mijn verjaardag toch iemand in mijn ‘winkelmandje’ belandde.

Het begon allemaal met een langverwachte girlsnight die in het water viel, waardoor ik dus plots moederziel alleen in de zetel zat. Meestal haal ik dan mijn innerlijke bomma boven en verdiep ik mij in mijn boek tot ik om 21u ga slapen, maar die zaterdagavond koos ik voor het swipe-avontuur. Resultaat: iets later had ik al een match! Een paar berichten, een deepdive door zijn Instagramprofiel en een voicebericht later was de kogel door de kerk: ik had exact een halfuur om me van stinkende couchpotato met vettig haar te transformeren in aantrekkelijke deerne. Als ze me ooit niet meer willen bij Flair, is dat alvast een kwaliteit voor op mijn cv.

Mijn match zou om 21u voor mijn deur staan. Althans dat dacht hij, want eigenlijk gaf ik hem een adres twee straten verderop. Als hij dan toch een creep bleek te zijn, wist hij op z’n minst niet waar ik woonde (#datingtip).

The Notebook

Mijn match zou om 21u voor mijn deur staan. Althans dat dacht hij, want eigenlijk gaf ik hem een adres twee straten verderop. Als hij dan toch een creep bleek te zijn, wist hij op z’n minst niet waar ik woonde (#datingtip). Het was alleszins wel een potentiële creep in een chique auto: ‘Niet de mijne hoor, van mijn papa.’ Een dertiger die nog thuis woont en de auto van zijn papa leent. Zitten we met een fils à papa? Zelfs in een casual datingpartner zoek ik iets meer zelfstandigheid. Gelukkig wist hij dat te ontkrachten voor ik mijn ontsnappingspoging kon inzetten en belandden we alsnog op café.

Het was een verademing om me deze keer niet krampachtig vast te houden aan die domme datingregels, zelfs al betekende dat dat mijn afgebroken verloving, eetstoornis en tijdelijke afkeer van ‘de potentiële man van mijn leven’ binnen de kortste keren op tafel lagen. Het joeg hem alleszins niet weg (yay me!). Integendeel, want om middernacht kwam de vraag: en wat doen we nu? Gelukkig ben ik ondertussen al een iets getraindere dater en had ik een uur eerder al een hengeltje uitgegooid en ‘The Notebook’ in de conversatie gegooid. De truc is om dan extreem verontwaardigd te reageren als je datingpartner hem nog niet gezien heeft. Wil je dat de date nog langer duurt of dat er een tweede komt? Offer je op om samen die ‘absolute klassieker’ te kijken (#datingtip).

De maatschappij lijkt nog altijd niet klaar voor vrouwen die openlijk hun seksualiteit beleven, en enkele weken geleden was ik nog bang dat elke man die ik leuk vond ook de man van mijn leven moest zijn.

Barney Stinson van ‘How I Met Your Mother’ zou trots zijn, want het werkt: om 00u15 stapten we samen mijn appartement binnen. Dat kon, omdat ik ondertussen had besloten dat hij me niet in stukken zou hakken. Al stonden we ook snel weer buiten, aangezien ik door al mijn zenuwen was vergeten dat ik helemaal geen televisie had. Gelukkig kon mister IT zich herinneren dat er in zijn appartement wél één stond.

De man voor even

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik helemaal op mijn gemak was. Om één uur ’s nachts, in de armen van een man die ik nog maar vier uur kende, kon ik moeilijk niet denken aan het feit dat ik vier maanden geleden nog bereid was eeuwige trouw te beloven aan een ander. Maar op een of andere manier voelde het zowel spannend als veilig. Spannend toen hij mijn gezicht tussen zijn handen nam om me te kussen. Veilig toen ik met mijn hoofd op zijn borstkas in slaap viel.

Voel ik me ergens geremd om hier op internet te schrijven dat ik ben blijven slapen bij iemand die ik net ontmoet heb? Ja. Ik zou kunnen uitleggen dat het bij slapen is gebleven die eerste avond, maar wie ben ik dan aan het sussen? Jou of mezelf? Waarschijnlijk beide. Want de maatschappij lijkt nog altijd niet klaar voor vrouwen die openlijk hun seksualiteit beleven, en enkele weken geleden was ik nog bang dat elke man die ik leuk vond ook de man van mijn leven moest zijn. Ondertussen weet ik dat ‘de man voor even’ ook zijn charmes heeft. En vier weken later nog steeds af en toe ontbijt voor me maakt. 

Meer ‘How to be single’:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content

' ' '