https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...

'Ik heb na lange tijd rust gevonden en ik kan eindelijk volledig mezelf zijn.'

Astrid Coppens (38): ‘Ik heb mijn lichaam eindelijk geaccepteerd’



Astrid Coppens (38) werd vroeger gepest op school omdat ze groot en mager was. Als model kreeg ze dan weer te horen dat ze enkele kilootjes moest afvallen. ‘Ik krijg al mijn hele leven lang commentaar op mijn uiterlijk’, zegt Astrid. ‘Maar ik heb mijn lichaam eindelijk geaccepteerd.’


‘Ik werd vroeger enorm gepest omdat ik groot en heel mager was’, vertelt Astrid Coppens. ‘Ik mat op mijn twaalfde al 1m78. Ik was zelfs groter dan de meeste leerkrachten. Ik zat op een meisjesschool en het waren vooral de oudere leerlingen die me viseerden. Er kwam gelukkig geen fysiek geweld aan te pas, maar ze lachten me uit en gooiden scheldwoorden naar mijn hoofd.’



Wat voor gevolgen had dit voor je zelfbeeld?

‘Dat kwetste me enorm en ik werd er heel onzeker door. Ik draag daar nog altijd een beetje de gevolgen van. Ik kijk namelijk altijd een beetje naar beneden als ik stap. Ik zal nooit met opgeheven hoofd ergens binnenkomen, dat is zo gegroeid. Je wilt je kleiner maken of niet opvallen.

Hoe heb je die klik kunnen maken dat je jezelf wél graag moet zien?

Wat me enorm hielp, was erover praten. Ik had niet veel vriendinnetjes, maar ik kon gelukkig altijd terecht bij mijn mama als ik weer eens huilend thuiskwam. Ik wil dat ook doen bij mijn dochtertje als zij later op een of andere manier gepest zou worden. Als ze me het niet wil vertellen, ga ik dat echt uit haar proberen te sleuren. Want als je daar helemaal alleen in staat, dan is dat verschrikkelijk. Wat natuurlijk ook hielp is dat ik uiteindelijk van de kenmerken waar ik in het middelbaar zo mee gepest werd, mijn job heb kunnen maken. Dat toont dat schoonheid zo subjectief is. Wat de ene lelijk vindt, vindt een ander net heel mooi. Laat je dus nooit leiden door wat iemand over jou zegt, maar geloof in jezelf.’

Terwijl ze me vroeger te mager noemden, kreeg ik later plots te horen dat ik een aantal kilootjes moest afvallen.


Toch lijkt de modellenwereld ook een heel harde sector die niet erg bezig is met self-love.

‘Klopt. Terwijl ze me vroeger te mager noemden, kreeg ik toen plots te horen dat ik een aantal kilootjes moest afvallen. Dat maakt je opnieuw onzeker, want op castings vergelijk je je dan met andere modellen die nóg dunnere benen of een plattere buik hebben. Als je jezelf vergelijkt met iemand anders, zal je altijd wel íéts vinden dat je mooier vindt bij die andere persoon. De conclusie is dus: stop met jezelf te spiegelen aan anderen. Iedereen is verschillend en dat maakt ons net uniek. Waarom willen we er per se allemaal hetzelfde uitzien? Wees eerlijk: hoe saai zou dat zijn? Het voordeel is dat ik op den duur wel een olifantenvel kweekte.’

Vertel.

‘Bij Armani bijvoorbeeld hielden ze drie dagen casting waarop er elke dag zo’n zevenhonderd meisjes langskwamen. Dat was echt een keuring. Je stond voor een jury van tien mensen waaronder Armani himself en dan gaven ze gewoon recht voor je neus commentaar op je lichaam. Ik verstond wel een beetje Italiaans, dus ik had ook wel door welke gemene dingen ze over me zeiden. Toen ik iets ouder was, en wat meer ervaring had, heb ik op een casting in Parijs weleens vlakaf gezegd dat ik niet meer wilde meelopen in een show omdat ze weer onbeschoft over me aan het praten waren. Toen voelde ik me wel een held (lacht)!’



 

Dit bericht bekijken op Instagram


 

Een bericht gedeeld door ASTRID COPPENS (@oneandonlyastrid)



Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten


Je woonde ook een hele tijd in Los Angeles. Voelde je daar een druk om er steeds goed uit te zien?

‘Ja. Mensen zijn daar veel meer met hun lichaam bezig omdat het er altijd goed weer is, dus je loopt er automatisch wat “bloter” rond. Er heerst daar een cultuur van er altijd piekfijn uit te zien. Ze zijn daar op uiterlijk vlak ook veel artificiëler dan in België… Bijna iedereen zit er aan de botox, fillers en extensions en er wordt keiveel aan plastische chirurgie gedaan. Daarom ben ik wel blij dat ik terug in ons land woon, want het is daar wel extreem. Je valt in Los Angeles vreemd genoeg uit de boot als je écht bent. Een omgekeerde wereld!

Je kwam in die periode ook vaak op televisie, onder andere met je eigen realityreeks. Nu vind je het naar eigen zeggen moeilijk om daarnaar terug te kijken?

‘Ja. Ik vond dat leuk om te doen, maar dat was een uitvergrote versie van wie ik ben. Als ik gewoon mezelf ben, ben ik een pak normaler en dat is natuurlijk een minder toffe televisie om naar te kijken. Ik ben eigenlijk heel naturel. Ik sta niet graag elke ochtend een uur voor de spiegel voor ik naar buiten ga. Ik ben ook totaal niet zo materialistisch ingesteld. Geef mij maar mijn gezinnetje en de liefde die ik van hen krijg. Dat maakt me de gelukkigste vrouw ter wereld, niet een zoveelste paar designerschoenen of een dure auto.’

Heb je nu het gevoel dat je wél voor de volle honderd procent jezelf kan zijn?

‘Ja. Ik heb na lange tijd rust gevonden en ik kan eindelijk volledig mezelf zijn. Ik ben ondertussen ook mama geworden en dat zet je ook met je beide voetjes terug op de grond. De eerste weken nadat ik bevallen was, had ik zelfs geen tijd om in de spiegel te kijken en trok ik me dat ook niet aan. Ik heb nu de ingesteldheid dat ze me maar moeten pakken zoals ik ben (lacht).’

Ik heb na lange tijd rust gevonden en ik kan eindelijk volledig mezelf zijn.


Zit je nu dan ook beter in je vel?

‘Ja. Pas op, ik krijg nog steeds negatieve commentaar als ik een bikinifoto post. Mensen schrijven daaronder dan: “te mager” of “eet iets”. Ik krijg eigenlijk mijn hele leven lang al commentaar op mijn uiterlijk. Daardoor ben ik wel harder geworden en doet het me vandaag wel minder dan vreoger. Ik voel me namelijk goed in mijn vel en ik heb mijn lichaam eindelijk geaccepteerd.’

Je hebt, zonder weer die hele geschiedenis op te rakelen, in een niet zo ver verleden ook hele zware tijden gekend.

‘Ja. Ik ben door een helse periode gegaan en dat heeft enorm zwaar op mij gewogen. Maar uiteindelijk heeft me dit ook sterker gemaakt. Ik heb hier opnieuw een les uit getrokken en ik heb vooral heel veel mensenkennis opgedaan. Ik ben eerlijk gezegd wel geschrokken van hoe sterk ik kan zijn.’

Je mijdt nu meer de schijnwerpers. Zo heb je de vraag voor een nieuwe realityreeks geweigerd. Waarom? 

‘Die vraag werd me al verschillende keren gesteld, maar ik sta daar niet voor te springen. Ik woon nu in België en ik heb een kindje, dus ik wil niet weer al die aandacht vestigen op mezelf. Ik wil wel nog tv-werk doen, maar geen reality meer. Eerlijk gezegd verschilt het mijne niet zoveel van dat van iemand anders in Vlaanderen, hoor (lacht). Ik denk dus dat niemand daar op zit te wachten.’



 

Dit bericht bekijken op Instagram


 

Een bericht gedeeld door ASTRID COPPENS (@oneandonlyastrid)



Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten


Ben je als persoon veranderd door mama te worden?

‘Ik laat me minder doen. Als ik niet akkoord ga met iets, dan zal ik dat veel sneller zeggen. Ik zou echt vechten voor mijn kind. Ik ben heel beschermend over mijn gezin. Ik zeg ook makkelijker nee en ik ken mijn grenzen beter, want ik weet nu waar mijn prioriteiten liggen: bij mijn gezin. Ik blok ook makkelijker af wat negatief is. Dat heeft me veel deugd gedaan, want je wordt daar zo snel in meegetrokken en dat heeft veel effect op je gemoedstoestand en uiteindelijk ook op hoe je naar jezelf kijkt.’

Je lichaam verandert uiteraard ook als je een kindje op de wereld zet. Hoe ging jij daarmee om?

‘Ik ben bevallen met een keizersnede waar ik een groot litteken aan heb overgehouden. Dat gaat nooit meer weg, maar dat stoort me niet. Dat herinnert me eraan dat ik mijn dochtertje op de wereld heb gezet, dus dat litteken is nu een deeltje van mij. Ik heb verder zes maanden borstvoeding gegeven, waardoor mijn borsten wat kleiner zijn geworden. Mijn poep is ook wat dikker, maar dat mocht wel (lacht). Mijn lichaam is eigenlijk wat vrouwelijker geworden en daar klaag ik zeker niet over. Ik ben nu nog steeds vijf kilo zwaarder dan voor ik zwanger was, maar ik vind dat oké. Ik ga niet op dieet! Ik voel me goed in mijn vel, beter dan vroeger zelfs.



 

Dit bericht bekijken op Instagram


 

Een bericht gedeeld door ASTRID COPPENS (@oneandonlyastrid)



Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten


Merk je dat mensen anders naar je kijken nu je mama bent?

‘Ja. Ik heb het gevoel dat ze me nu serieuzer nemen. Ik heb altijd al vooral veel vrouwelijke volgers gehad. Ik ben nooit een sekssymbool geweest zoals bijvoorbeeld Véronique De Kock. Ik denk dat dat is omdat vrouwen zich nooit echt bedreigd voelden door mij, ik ben meer de girl next door. En ik merk, nu ik mama ben geworden, dat die vrouwelijke volgers alleen maar zijn toegenomen en ze stellen me ook vaak vragen over kinderspullen bijvoorbeeld. Vroeger kreeg ik meer oppervlakkige vragen over mijn outfit of make-up.’

Ben je soms bang om je dochter op te laten groeien in de huidige samenleving waar sociale media de scepter zwaaien?

‘Ja. Moesten sociale media al bestaan hebben toen ik opgroeide, dan had ik echt afgezien, want dat online pesten is nog duizend keer erger! Je kan er ook niks aan doen, alles staat onmiddellijk online en wordt met iedereen gedeeld. Ik ben daar wel een beetje bang voor omdat ik zelf aan den lijve heb ondervonden wat pesten kan veroorzaken. Ik hoop dat Billie-Ray zo laat mogelijk begint met TikTok en Instagram. Maar je kan dat helaas niet tegenhouden. Sociale media zijn echt soms een groot vergif! Ik heb ze nodig voor mijn job. Maar moest dat niet zo zijn, dan zou ik ze van mijn smartphone gooien.’

Ik ben nooit een sekssymbool geweest. Ik denk dat dat is omdat vrouwen zich nooit echt bedreigd voelden door mij, ik ben meer de girl next door.


Mag Billie-Ray model worden als ze dat later wil?

‘Ik zal haar dat nooit verbieden, zeker omdat ik het zelf ben geweest vroeger. Maar ik heb het eerlijk gezegd toch liever niet omdat het zo’n harde wereld is. Ik zou echt niet willen dat Billie-Ray dezelfde dingen moet horen over haar lichaam die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg indertijd. Dat zou mijn moederhart breken. Ik wil haar dat echt besparen.’

Gaan jullie eigenlijk in België blijven wonen?

‘Momenteel wel, maar dat hangt allemaal af van de job van mijn man. Als Bram plots een groot project krijgt in LA, dan gaan we hem volgen. Ik kan mijn werk – het beheren van mijn twee kledinglijnen – van overal uitoefenen. Ik ben heel flexibel.’

Willen jullie graag een zusje of broertje voor Billie-Ray?

‘Een tweede kindje is zeker welkom. Maar als de natuur het niet toelaat, dan is dat ook niet erg. Ik denk soms ook: we zijn nu zo gelukkig, hoe gaan we het in godsnaam aanpakken als er een tweede spruit bijkomt (lacht)?!’

Tot slot: hoe ziet je zomer er nog uit?

‘Ik wil pas op reis gaan als alles terug normaal is. Ik heb daarom enkel een professionele reis gepland om mijn nieuwe collectie te shooten in Denemarken. Voor de rest hoop ik dat we nog wat zonnige dagen krijgen hier in België en dan amuseren we ons wel aan het zeetje.’

Nog meer self-love-interviews:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten