Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...
© VTM

'Sinds ik kinderen heb, kijk ik met een heel andere blik naar mijn lichaam. Ik ben er zó trots op.'

Natalia (41): ‘Ik heb heel veel energie, maar ik ben zeker geen superwoman. De vermoeidheid weegt soms zwaar door.’

Jolien Meremans
Jolien Meremans Webjournalist

Natalia (41) is momenteel te zien in een nieuw seizoen van ‘The Voice van Vlaanderen’, waarin ze een vaste waarde is geworden als coach. Daarnaast werkt ze aan een nieuw album, én heeft ze twee mini-me’s rondlopen. ‘Ik ga niet ontkennen dat het pittig is. De vermoeidheid weegt soms zwaar door’, aldus de zangeres.

Ooit stond Natalia in ‘Idool’ zelf voor een kritische jury, vandaag is ze onmisbaar geworden als coach in ‘The Voice van Vlaanderen’. De fulltime mama van twee heeft net een drukke festivalzomer achter de rug, en duikt nu alweer de studio in om te werken aan een nieuw album. ‘Ik werk ontzettend graag, maar tegelijkertijd wil ik ook zoveel mogelijk tijd met mijn kindjes (Bobbi-Loua en Apollo, red.) doorbrengen, want ik besef dat ze snel groot zullen worden’, aldus de zangeres.

Je bent intussen al een aantal jaar ‘The Voice’-coach. Waarom blijf je terugkeren?

‘Ik blijf het heel fijn vinden om met nieuwe kandidaten samen te werken. Je kan hen als coach iets meegeven, en tegelijkertijd leer ik dankzij hen ook elk seizoen nog iets bij. Ik doe dankzij het programma enorm veel mensenkennis op, en ontdek elk seizoen hoe ik nog beter met de kandidaten, en mensen in het algemeen, kan leren omgaan.’

Jij en Koen worden dit seizoen vergezeld door twee nieuwe coaches: Jan Paternoster en Mathieu Terryn. Doen ze hun job als coach goed?

‘Zeker weten! Ze hebben elk hun eigen stijl en durven zich volledig te smijten, dat is mooi om te zien. Het is fijn voor de kandidaten dat er frisse gezichten in de stoelen zitten, en het is ook voor ons heel plezant, want er heerst een supertoffe dynamiek!’

Je hebt het druk, want je zit als coach in ‘The Voice’ én werkt momenteel aan een nieuw album. Lukt het om een goede balans te vinden tussen je werk en je gezin?

Goh, dat is iets waar ik het soms wel moeilijk mee heb. Zowel Frederik als ik werken héél graag, maar tegelijkertijd willen we ook zoveel mogelijk tijd met onze kindjes doorbrengen, want we beseffen dat ze snel groot zullen worden. We hebben intussen wel een goede flow gevonden, en het lukt ons om beide te combineren, maar ik ga niet ontkennen dat het soms pittig kan zijn. Vooral de vermoeidheid weegt zwaar door.’

Was voor jou de stap van één kindje naar twee kindjes dan vrij groot?

‘Wel, ik ging er vanwege mijn leeftijd eigenlijk altijd van uit dat ik maar één kindje wilde. Maar Bobbi-Loua was een droom van een baby, en toen kwam de coronacrisis... Enfin, voordat we het wisten was ze één jaar oud, en begonnen we toch na te denken over een tweede. We hebben nu twee fantastische kinderen, maar het valt echt niet te onderschatten. Ik vind het belangrijk om dat te zeggen, want niemand heeft mij ervoor gewaarschuwd. Eén kind is geen kind, maar twee kinderen zijn er drie!’

Ik ben nooit echt onzeker geweest over mijn lichaam, maar moest wel leren vertragen. Ik leefde zó snel, waardoor ik mijzelf een beetje verloor.

Hoe probeer je dan toch nog wat me-time in te plannen?

‘Ik probeer regelmatig te sporten, dat is voor mij echt de ideale manier om tot rust te komen. Maar als ik het druk heb, dan kies ik er toch liever voor om tijd met mijn kindjes door te brengen.’

Jij komt over als een zelfzekere en stoere madam. Heb je op vlak van self-love nog onzekerheden?

‘Ik heb intussen geleerd om mijzelf graag te zien. Vroeger dácht ik dat ik mijzelf graag zag, tot ik een aantal workshops volgde en besefte dat ik daar eigenlijk helemaal niet naar handelde. Ik ben nooit echt onzeker geweest over mijn lichaam, maar moest wel leren vertragen. Ik leefde zó snel, waardoor ik mijzelf een beetje verloor. Ik kan intussen goed op de rem gaan staan, maar ik heb nog altijd momenten waarop ik leeg ben. Ik ben dus zeker geen superwoman (lacht). Ik heb wel het voordeel dat ik heel veel energie heb, en dat helpt wel om te blijven doorgaan. Daar kus ik dan ook mijn beide pollekes voor.’

Merk je dat je veranderd bent sinds je mama bent?

‘Kindjes krijgen is een verrijking, maar ik ben er niet echt door veranderd. Ik heb lang gedacht dat ik nooit kinderen zou krijgen, en wilde geen bittere 60-jarige vrouw worden. Daarom haalde ik alles uit het leven én leerde ik mijzelf toen al door en door kennen.’

En kijk je nu anders naar je lichaam?

‘Dat wel! Ik ben altijd heel sportief geweest, en heb dus ook nooit echt wakker gelegen van mijn lichaam. Als ik een kilootje meer woog, dan had ik daar ook geen problemen mee. Nu weeg ik acht kilo meer, en daar had ik het in het begin wel moeilijk mee. Ik vond het dan vooral lastig dat ik niet meer in mijn kleren paste (lacht), dat was best wel confronterend. Maar ik heb er intussen wel vrede mee, omdat ik weet dat die ik die zwangerschapskilo’s wel weer zal kwijtraken. Mijn lichaam heeft tenslotte twee prachtige kinderen op de wereld gezet, en daar ben ik trots op! Ik snap dat mensen zonder kinderen schrik hebben dat hun lichaam fel zal veranderen tijdens een zwangerschap, ik had daar ook schrik voor, maar eens je dan een kindje hebt, kijk je daar met een heel andere blik naar.

Ook al ben ik goed in grenzen trekken, soms wordt het me gewoonweg even te veel om in een cultuur te leven waar mensen je overal kennen.

Kan je ook genieten van momentjes zonder je kinderen?

‘Absoluut. Ik zie mijn kinderen ontzettend graag, maar kan ze ook goed loslaten. Ik vind dat belangrijk, zowel voor hen als voor mijzelf.’

Jij zit regelmatig op Barbados. Is dat voor jou een soort van mentale vlucht?

‘Ja, ik heb dat écht nodig. Ook al ben ik goed in grenzen trekken, soms wordt het me gewoonweg even te veel om in een omgeving te leven waar mensen je overal kennen. Dan is het fijn om even naar ergens anders te trekken waar dat niet het geval is.’

Heb je zelf nog self-love-tips voor anderen?

‘Leer vertragen en los te laten! Probeer bijvoorbeeld eens trager te rijden, en te beseffen dat je aan een file toch niets kan doen. Pas op, ik heb ook nog momenten waarop ik denk: fuck that shit. Het leven loopt niet altijd zoals je dat zelf wil, dat is iets wat je moet leren accepteren. Daarnaast helpt het mij ook om alle negativiteit uit mijn leven te bannen. Ruil het nieuws en actiefilms dus in voor Disneyfilms en romcoms (lacht). Dat helpt echt!’

Lees ook:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

FLAIR STORIES

Partner Content

' ' '