Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...

Flairmodel Ellen blogt

Alles voor de foto… Toch?

Mijn motto is ‘alles voor de foto’! Begrijp me niet verkeerd.. Met ‘alles’ bedoel ik natuurlijk niet letterlijk ‘alles’! Maar ik doe wel altijd mijn uiterste best om het beste resultaat te bekomen. Als een klant, bij wijze van spreken, me vraagt om op mijn hoofd te gaan staan. Dan zal ik dat proberen, als dat een supermooie foto oplevert en dat is wat ze willen! Waarom niet?!

Ik ben iemand die van uitdagingen houd. Ik zal nooit zeggen dat ik het niet kan of niet wil doen als ik het nog niet geprobeerd heb.
Dat wil niet zeggen dat ik nergens schrik van heb. Integendeel, ik heb verschillende angsten – zoals iedereen die wel zal hebben – maar ik probeer die te overwinnen. En als ik dan een mooie foto als resultaat heb, ben ik even die angsten vergeten en ben ik zo blij dat ik het gedurfd heb. Zo heb ik al veel momenten meegemaakt, geloof mij! En de ergste zijn de angsten waarvan je nog niet weet dat je ze hebt…

We waren in Barcelona met Flair voor de winter modeproducties.  Die dag hadden we een shoot rondom een boerderij. Het was mooi weer, het andere model was supertof en we hadden al hele mooie foto’s gemaakt.  Op een gegeven moment vraagt de fotograaf ons of we het zien zitten om tussen de kippen in de ren te gaan staan. Het andere meisje zegt meteen nee, waardoor iedereen naar mij kijkt. Ik met mijn ‘motto’ zeg aarzelend: ‘ik wil dat wel proberen, als ik er alleen maar tussen hoef te staan..’

Terwijl de fotograaf een ander geheugenkaartje gaat halen, is de man van de boerderij fier zijn mooiste kippen aan het laten zien. Kleine kippen, bruine kippen, kippen die zo groot waren als ganzen! (Zo groot leken ze alleszins) Ik keek er van op een afstand naar en was mezelf heel hard aan het oppeppen om die kippenren binnen te stappen. Ik ben namelijk geen fan van vogels en alles met snavels en veren en koppen die heen en weer bewegen als ze stappen. Ik ben er echt niet voor! Als de fotograaf terug is, hoor ik ze in het Spaans van alles tegen elkaar zeggen en voor ik het goed en wel besef duwt de man een kip in mijn armen.

En daar stond ik dan, helemaal verstijfd, met die megagrote kip! Ik probeerde me een beetje te ontspannen terwijl mijn hart als een razende tekeer ging. In mijn hoofd heb ik wel duizend keer ‘alles voor de foto, alles voor de foto’ gezegd. Het was een hele opgave om natuurlijk over te komen met die kip in m’n armen.. De ontlading toen die foto erop zat, zal ik nooit vergeten. Ik wist wel dat ik niet van vogels hield, maar dat ik zo’n angst had is pas toen naar boven gekomen. Ik was letterlijk even in shock!

Als ik nu naar die foto kijk, ben ik wel erg blij dat ik het gedaan heb! Het was zeker de moeite waard.. Al moet ik wel eerlijk toegeven dat ik niet weet of ik het een tweede keer zou doen.  Maar ik ken mezelf. Als ik dan eenmaal op de set zou staan en ze stellen mij de vraag… dan doe ik het uiteindelijk wel.  Alles voor de foto, toch?!

 

(Volgende keer: Let The Show Begin!)

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier