Home Columns COLUMN: ‘Ik heb iets met oude mensen die ergens alleen zitten’

COLUMN: ‘Ik heb iets met oude mensen die ergens alleen zitten’

'Als ik zo iemand zie, ben ik altijd geneigd het ergste te denken.'

Columniste Nele werd vorig jaar moeder. Hier vertelt ze alles wat je wil weten over dat moederschap: lichaamssappige verhalen van onvoorwaardelijke liefde, van snot tot natte prot.

Over een oude dame

‘Hoe oud is hij?’ Mijn lief, mijn dochter en ik zaten op een terrasje en vanop de vereiste afstand sprak een oudere dame ons aan. Ze zat alleen aan een tafeltje, had een leeg kopje koffie voor zich staan en had het chocolaatje ook opgegeten. Dat laatste maakte haar in mijn ogen meteen sympathiek, ook al dacht ze dat mijn dochter een zoon was. Haar rollator stond tussen ons tafeltje en het hare in, en dat ding met handvatten en vier wielen werkte als een magneet op onze dochter. Wat de vraag doet rijzen waarom het loopwagentje dat ze thuis heeft, zo schreeuwlelijk en luid moet zijn. Vanop mijn schoot klauterde ze via de zitbank naar de rollator om met haar handjes naar de handvatten te grijpen, waarop ik ingreep, want covid en babyhandjes vol bacillen en handvatten van oude mensen gaan niet samen. ‘Laat hem maar’, zei de dame, die het hele uitstapje met een glinstering in haar ogen gevolgd had. ‘Hij doet niets verkeerd’, suste ze. Ik lachte, vertrouwde meer op haar levenservaring dan op die van mijn dochter en nam voor de zekerheid de ontsmettingsgel uit mijn handtas.

Wil je verder lezen?
Meld je dan aan of maak hieronder gratis een profiel aan. Zo krijg je toegang tot al onze verhalen. Veel leesplezier!
Maak een gratis profiel aan in nog geen minuut
& lees alle artikels van Flair!

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.