Home celebs INTERVIEW Frances Lefebure: ‘Ik ben niet zo onzeker, omdat ik heel goed...

INTERVIEW Frances Lefebure: ‘Ik ben niet zo onzeker, omdat ik heel goed besef wat ik níét kan.’

INTERVIEW Frances Lefebure: ‘Ik ben niet zo onzeker, omdat ik heel goed besef wat ik níét kan.’

Heb jij dan een behoorlijke wijnkennis?

‘Totaal niet! ik drink heel graag wijn, maar ik weet er niet zo veel van. Gelukkig was dat ook niet echt nodig. Ik heb wel een paar lessen gevolgd bij de Hotelschool om heel praktisch te leren hoe ik een fles moet openen zoals een sommelier het zou doen. Mijn personage Tessa is immers een sommelier met de nodige diploma’s en ervaring, die klungelt niet met kurken en flessenopeners. En of ik bij het oefenen gesukkeld heb, het was zoveel moeilijker dan ik had verwacht! Ik denk dat het de schuld is van mijn kleine handjes, die ook niet echt gespierd zijn. Om een fles gezwind met één hand te openen heb je echt wel wat force nodig.’

 Mijn allergrootste talent is blij zijn met wat ik heb.


Force die ze verwachten van het enige vrouwelijke hoofdpersonage.

‘Er zijn meer vrouwen die een vrij prominente rol hebben, hoor. Zo is de vrouwelijke directrice van de gevangenis een belangrijk personage in het verhaal en daarnaast is er ook de vrouwelijke politieagent, gespeeld door Ruth Becquart. Maar in het restaurant ben ik inderdaad de enige vrouw.’

 

Als vrouw in de minderheid zijn: zorgt dat voor een aparte dynamiek op de set?

‘Er werd héél goed voor mij goed gezorgd. Superfijn vond ik het om door de mannen en de crew zo in de watten te worden gelegd. Op een koude draaidag was ik bijvoorbeeld de eerste die een dekentje en een warme koffie kreeg onder het mom van ‘die mannen kunnen daar wel tegen’. Ik heb vaak gezegd dat het de perfecte omstandigheden waren om een hoofdrol in te spelen (lacht).’

 

'Amigo’s' bestaat uit een topcast. Waren er acteurs naar wie je op voorhand zelf opkeek?

‘Ik kende Ruth van Clan, wat ik een geweldige reeks vond. Ze heeft die rol ook schitterend gespeeld en is ook gewoon een supertoffe madam. Dan heb je natuurlijk Johny…’

 

Hoe heet hij ook weer met zijn achternaam… Voners!

‘Ja! Ik wilde al Waterslaeghers zeggen (lacht). Gek hè, gewoon omdat je Johny zo goed kent (als Xavier, red.)  uit 'De Kampioenen', hij is zo’n icoon. Je staat er niet meer bij stil dat hij ook nog andere rollen kan spelen en dan zet die daar in 'Amigo’s' zo een dijk van een personage neer, echt ongelooflijk. Hij is niet alleen een steengoede acteur, maar ook nog eens een superlieve man. Een beetje het vaderlijke ouderdomsdeken van de set. En dan heb je nog Jurgen Delnaet, die in 'Amigo’s' mijn papa speelt. Jurgen was mijn leraar in het tweede en derde jaar aan het Conservatorium en komt net als ik uit Gent, dus dat maakte het op zich al bijzonder. We hebben samen casting gedaan en dat klikte meteen supergoed. Hij is dan ook een topacteur, iemand die gebeten is door zijn vak en er ongelooflijk hard voor gaat.’

 Acteren voelt voor mij niet als werken.