Gen F

Join onze community en krijg extra toegang tot artikelen, deel jouw verhaal & ...
© Olivier Hbt

Wij spraken met Eva van çavaria over IDAHOT: 'België is een voorloper, maar dat betekent niet dat het goed gaat met onze community.'

‘Regenboogvlaggen zijn een mooi symbool, maar er is méér nodig om de lgbtqia+-gemeenschap te steunen’

Naomi Ghyssaert
Naomi Ghyssaert Webjournaliste

Lgbtqia+-fobie, het is een mond vol maar een serieus probleem dat nog steeds aangekaart moet worden. Zo zijn lgbtqia+-fobe uitspraken zijn een vorm van discriminatie, en dat is exact waarom we vandaag aandacht schenken aan de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie (IDAHOT). Wij spraken met Eva Declerck, coördinator bij çavaria, over het belang van meer bewustzijn, de impact van lgbtqia+-fobie en haar visie voor de toekomst.

Op 17 mei 1990 schrapte de wereldgezondheidsorganisatie homoseksualiteit eindelijk van de lijst van geestesziekten. Dat maakt van vandaag een historische dag die we met Internationale Dag tegen lgbtqia+-fobie nog extra in de verf zetten. En dat we nog steeds heel wat bewustzijn moeten creëren rond het onderwerp bewijzen niet alleen de alarmerende suïcidecijfers, maar ook Belgiës gedaalde plekje op de Rainbow Map van ILGA-Europe. Daarom trokken we Eva van belangenorganisatie çavaria aan de mouw: wat is er aan de hand?

Van twee naar drie

We daalden voor het eerst in vier jaar van plek twee naar drie op de Rainbow Map van ILGA-Europe, een kaart die in beeld brengt welke positieve stappen er worden gezet wat betreft de rechten van lgbtqia+-personen. Dat we gezakt zijn in rangschikking, heeft volgens Eva grotendeels te maken met de toevoeging van een nieuwe criterium rond lichamelijke integriteit. Ze haalt dan ook een belangrijk voorbeeld aan: ‘We zien nog steeds dat er ingrepen worden geadviseerd aan ouders wanneer ze een baby’tje krijgen met sekse-variaties, om zo het lichaam te doen passen in de zogezegde biologische norm. Maar die ingrepen zijn vaak onnodig én de kindjes zijn zelf nog niet geïnformeerd genoeg om daar een beslissing over te nemen. Dat daar nog geen wetgeving over bestaat, maakt dat België aan punten verliest.’

Het is belangrijk dat ons land een voortrekkersrol op zich neemt. Zo kunnen we andere landen aanmoedigen om die negatieve koers weer om te draaien.

Eva Declerck

Coördinator bij çavaria

Hoewel we dus onze tweede plek zijn verloren aan Denemarken, doen we het nog steeds relatief goed qua regelgeving voor lgbtqia+-personen. Toch benadrukt Eva hoe belangrijk het is om als land het goede voorbeeld te geven aan anderen: ‘We zien dat sommige landen stappen vooruit zetten, maar ook dat er heel wat stappen achteruit nemen. Zo voerde Hongarije deze zomer een wet in waardoor er op scholen niet meer over diversiteit gesproken mag worden. Daarom is het zo belangrijk dat ons land een voortrekkersrol op zich neemt. Zo kunnen we andere landen aanmoedigen om die negatieve koers weer om te draaien.’

Niet jezelf kunnen zijn

Ondanks dat onze wetgeving een score krijgt van 72 % op de Rainbow Map, is het toch nodig om vandaag (en eigenlijk elke dag) stil te staan bij het effect van lgbtqia+-fobie op de mentale gezondheid. ‘België is een voorloper, maar dat betekent niet dat het goed gaat met onze community. Enerzijds ervaren zij geweld, anderzijds gaat hun welzijn er niet op vooruit,’ aldus Eva. ‘Dat komt omdat fysiek en verbaal geweld, ongeacht de intensiteit, een nefaste impact heeft op het veiligheidsgevoel van de gemeenschap.’

België is een voorloper, maar dat betekent niet dat het goed gaat met onze community.

Die continue stress heet ook wel minderheidsstress, volgens Eva. Een term die wordt gebruikt wanneer mensen het gevoel hebben dat ze niet voldoen aan de normen van de maatschappij, waardoor ze zich constant zorgen maken over wat mensen van hen denken en of ze wel zichzelf kunnen zijn. Die innerlijke strijd kan mentaal enorm doorwegen: ‘We zien dat gevoel heel hard terugkomen in de gesprekken met onze luisterlijn Lumi. Maar wat we ook zien, en dat is de extreme vorm, is dat de suïcidecijfers in onze doelgroep amper dalen. Zo zijn er nog elk jaar heel wat mensen die uit het leven stappen omdat ze niet kunnen zijn wie ze zijn,’ legt Eva uit.

Meer dan alleen regenboogvlaggen

Dat maakt het werk van çavaria en dagen zoals IDAHOT dan ook zo belangrijk. Zo is bewustzijn creëren belangrijk, maar actie ondernemen nog veel meer van belang. ‘Tijdens de pridemonth zien we veel regenboogvlaggen. Dat is een mooi symbool, maar er is méér nodig om de lgbtqia+-gemeenschap te steunen. Dat kan door te luisteren naar die personen en hun noden en jezelf te informeren over genderdiversiteit en seksuele oriëntatie,’ raadt Eva aan. Maar ook jezelf uitspreken voor gelijkheid, op straat komen, vrijwilligerswerk doen en actief reageren op haatdragende boodschappen kunnen al enorm bijdragen aan de community.

Heb je vragen over gender en seksuele diversiteit of wil je discriminatie melden, dan kan je terecht bij op www.lumi.be, de info- en luisterlijn van çavaria. Op www.cavaria.be/woordenlijst vind je meer info bij bepaalde woorden zoals intersekse, genderfluïde, non-binair, …

Heb je vragen over zelfdoding of wil je met iemand praten? Dat kan, gratis en anoniem. Op www.zelfmoord1813.be of www.tele-onthaal.be kan je chatten, bellen kan op de nummers 1813 (Zelfmoordlijn) of 106 (Tele-Onthaal).

Lees ook:

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content

' ' '