Home Straf Verhaal Floor (25) ging twee jaar geleden aan de slag als fietskoerier voor...

Floor (25) ging twee jaar geleden aan de slag als fietskoerier voor Deliveroo

'Als de zon schijnt, heb ik de beste job ter wereld. Dan verzamelen alle bikers om samen te chillen. Zalig!'

© Thomas Vanhaute

Not all heroes wear capes. Sommige dragen een koeriersuniform en een fietshelm. Deze delivery girls trotseren weer en wind om die pizza te bezorgen terwijl hij nog heet is. Ze wagen hun leven in het razende stadsverkeer om jouw online aankopen zo snel mogelijk op de deurmat krijgen. Heldinnen, wij groeten u.

Alle begin is moeilijk

‘Tijdens mijn eerste shift ooit stopte ik lukraak ergens om mijn route te checken en meteen stond er een combi naast mij met loeiende sirenes. “Ah madammeke, wat zijn we aan het doen?” De agent wilde me een bekeuring van € 200 geven omdat ik met mijn fiets op een zebrapad stond! Ik raakte helemaal in paniek, maar kwam er uiteindelijk met de schrik vanaf. Wat later tijdens die rit gingen mijn remmen nog kapot. Een goed begin is anders (lacht). Echt sportief ben ik niet, maar ik fiets wel graag. Toch was het in het begin hard trappen. Ik ben gestart in een heel natte periode en dat maakte het er alleen maar moeilijker op. Gietende regen in je gezicht en het scherm van je smartphone onleesbaar door alle druppels, géén pretje! Ik kende op dat moment mijn weg ook nog niet zo goed. Na een paar maanden wist ik bijna alle restaurants te zitten.’

Biker gang

‘Alle koeriers gebruiken hun eigen fiets, maar je mag ’m wel gratis laten keuren bij de fietsenmaker voor je start. Dat móét zelfs. Toen mijn remmen het begaven, reed ik snel terug. Binnen de tien minuten was mijn fiets gemaakt en kon ik mijn shift voortzetten. Als de zon schijnt, heb ik echt de beste job ter wereld. Dan verzamelen alle bikers op een vaste startplaats, waar we samen chillen, muziek luisteren en zelfs een kaartje leggen tussen de bestellingen door. Zalig! Wanneer het regent of vriest, zijn er gelukkig ook schuilplaatsen, cafés waar we kunnen wachten en iets mogen drinken. Non-alcoholisch welteverstaan (lacht).’

Als de zon schijnt, heb ik de beste job ter wereld. Dan verzamelen alle bikers om samen te chillen. Zalig!

Soep on the rocks

‘De flexibele uren vind ik een groot voordeel: ik kan ze perfect afstemmen op mijn lessen. Gemiddeld werk ik negen uur per week, in blokken van drie. De middagshift valt mee, maar ’s avonds is het superdruk. Als je dan een paar uur moet fietsen, ben je pompaf. De bestellingen kunnen soms best zwaar zijn, zeker als er ook drankjes bij zitten. Het moeilijkst om te vervoeren zijn dan weer vloeibare zaken zoals soep of smoothies, vooral op de Antwerpse kasseien! Een maaltijd die uitloopt in je tas is de ergste nachtmerrie van elke biker. Gelukkig heb ik dat nog nooit meegemaakt. Ik rij snel, maar voorzichtig. Rechte rug en goed opletten als je over de tramsporen fietst. Als biker zie je de levertijd niet, waardoor je niet wordt opgejaagd.’

Petra Sagan

‘Meisjes zijn bij ons nog steeds in de minderheid, maar ik ken er toch een aantal. Ik heb zelf gesolliciteerd dankzij de verhalen van twee vriendinnen die al voor Deliveroo werkten. Als ik een andere vrouw op de fiets spot, zwaai ik, maar dat doe ik eigenlijk ook bij mannelijke bikers. We vormen een hecht team. Met een paar collega’s ben ik ondertussen goed bevriend. We nemen elkaars shiften over en spreken regelmatig af. Mijn conditie is drastisch verbeterd sinds ik deze job heb. Naar de fitness gaan hoeft niet meer! Ik merk ook dat ik veel beter fiets als ik mijn uniform aanheb. Dan voel ik me een echte Peter Sagan (lacht). Puur psychologisch natuurlijk, maar alles gaat vlotter in mijn kostuum.’

Mijn conditie is drastisch verbeterd sinds ik deze job heb. Fitnessen hoeft niet meer.

BV op bestelling

‘Mijn ontvangst bij de mensen thuis varieert. Soms zit er iemand tussen die zelfs geen goeiedag zegt, maar de meesten zijn supervriendelijk. Af en toe maak ik iets grappigs mee. Zo was er eens een klant die als opmerking bij zijn bestelling had gezet dat ik het codewoord moest gebruiken. Toen ik aanbelde, vroeg er effectief ook iemand door de parlofoon: “Wat is het codewoord?” Pas toen mocht ik binnen. Van andere bikers hoor ik dat ze wel eens bij BV’s leveren. Zelf heb ik dat helaas nog niet meegemaakt. Als Matteo Simoni zin heeft in take-out, wil ik gerust op de fiets springen (lacht)!’

Meer straffe verhalen: 

Jobs

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.