Home Columns COLUMN: ‘Iemand had een stuk wang van mijn kind onder zijn nageltjes...

COLUMN: ‘Iemand had een stuk wang van mijn kind onder zijn nageltjes en zou daarvoor moeten boeten’

'Ouders zijn vergevingsgezind, empathisch en menslievend, tot een ander kind iets doet wat hun kind nooit zou doen, zoals een trek of duw geven.'

Columniste Nele werd vorig jaar moeder. Hier vertelt ze alles wat je wil weten over dat moederschap: lichaamssappige verhalen van onvoorwaardelijke liefde, van snot tot natte prot.

Over goed en kwaad

’s Morgens zette ik mijn kind af aan de opvang en ’s avonds kreeg ik Scarface mee naar huis. Op haar linkerwang had ze drie dikke krassen, hoogstwaarschijnlijk aangebracht door een ander kindje uit de crèche, dat om geen reden in een colère was geschoten. Want zo gaat dat met kinderen. En sommige volwassenen. Haar tranen waren, net als het bloed op die krassen, nog niet gedroogd of ik wilde meteen de beelden van de bewakingscamera opvragen. Ik besefte dat er geen bewakingscamera hangt en daarom keek ik alle andere kindjes streng aan. Een van hen had een stuk wang van mijn kind onder zijn nageltjes en zou daarvoor moeten boeten, dacht ik in stilte. ‘Ach, kan gebeuren’, zei ik echter, alsof mijn kind niet net verminkt voor het leven was, of toch voor heel even. Dat is namelijk wat ik altijd zeg als mijn kind iets doet wat mijn kind nooit zou doen, zoals een trek of duw geven. ‘Het is eigenlijk nog maar een grote baby, hè. Ze weet nog niet goed wat mag en niet mag.’

Wil je verder lezen?
Meld je dan aan of maak hieronder gratis een profiel aan. Zo krijg je toegang tot al onze verhalen. Veel leesplezier!
Maak een gratis profiel aan in nog geen minuut
& lees alle artikels van Flair!