Home Columns COLUMN: ‘Haar geboortejaar is haar grootste geheim, samen met haar gewicht en...

COLUMN: ‘Haar geboortejaar is haar grootste geheim, samen met haar gewicht en aantal bedpartners’

'Een danseres van 30 jaar las liever 27 in Flair, en een pr-dame van 44 jaar zweeg in alle talen. Kinderachtig, dacht ik eerst, maar intussen begrijp ik waarom.'

© Catherine Kosters

Catherine houdt van haar lief, hotelbedden en ketchup. Tot de dag dat zelfspot een olympische discipline wordt, deelt ze hier elke week haar avonturen.

Een gentleman vraagt een dame nooit naar haar leeftijd, zo wil de beleefdheidsregel. Het geboortejaar van een vrouw is namelijk haar grootste geheim, samen met haar gewicht en aantal bedpartners. Wij meisjes zijn delicate rozen die met de jaren hun schoonheid verliezen en verwelken tot menopauzale margrietjes, gedroogd tussen de bladzijden van het boek dat Leven heet. Mannen daarentegen rijpen als een goede wijn. Hun haren vergrijzen en hun tanninelevels slinken, maar na een paar decennia in de donkere kelder der Volwassenheid smaken ze beter dan ooit. Bullshit.

En George Clooney dan? hoor ik je denken. George mag de sleutel tot eeuwige jeugd gevonden hebben op de bodem van een kopje Nespresso, toch hoeven zijn vrouwelijke generatiegenoten absoluut niet onder te doen, van Michelle Pfeiffer tot Meryl Streep. Alleen wordt George zonder verpinken nog steeds als charmeur gecast, terwijl zijn collegae steeds minder telefoontjes voor de rol van verleidster ontvangen. Zo gaat dat. Geen wonder dat vrouwen graag liegen over hun leeftijd!

Waar gaan vrouwen in de entertainmentindustrie naartoe als ze 45 jaar worden? Onmiddellijk stelde ik me een B&B in Zuid-Frankrijk voor waar afgeschreven presentatrices van hun oude dag kunnen genieten.

Mijn moeder is naar eigen zeggen nog steeds 36 jaar – ze beviel dus van mij op haar 6 jaar – en regelmatig krijg ik tijdens interviews de vraag om het gevreesde getal naar beneden af te ronden. Een danseres van 30 jaar las liever 27 in print, en een pr-dame van 44 jaar zweeg in alle talen. Kinderachtig, dacht ik eerst, maar intussen begrijp ik waarom.

Recent lanceerde een radiostem van 37 jaar volgende retorische vraag: Waar gaan vrouwen in de entertainmentindustrie naartoe als ze 45 jaar worden? Onmiddellijk stelde ik me een B&B in Zuid-Frankrijk voor waar afgeschreven presentatrices van hun oude dag kunnen genieten met yogalessen en gezonde knabbels, uitgebaat door Martine Prenen. Een styliste van 53 jaar bevestigde mijn droeve vermoeden: Vanaf je 40ste stromen de jobs niet meer zo vlot binnen. Ze vinden je passé, je bent niet hip genoeg, je telt niet meer mee.

In het Engels bestaat er een term voor discriminatie op basis van ouderdom: ageism, een kwaal die vooral vrouwen treft en waarvoor nog geen crèmes bestaan. Daarom moeten we ten strijde trekken. Stap 1: uitkomen voor je leeftijd. Stap 2: de ander aanvaarden zoals ze is, of ze nu met rimpels en grijze haren of met Botox en toyboys pronkt. Stap 3: hard lachen wanneer mannen met wijn vergeleken worden. Vrouwen hoeven immers niet te rijpen, wij worden zo geboren.

Meer columns van Catherine:

Jobs

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.