En plots sta je daar, met een baby in je armen. Van een kinderwens over de zwangerschap tot het moederschap: een kind op de wereld zetten is één grote rollercoaster. Naomi (27) onderging tweemaal een keizersnede. Ruben (30) en zij zijn nu de trotse ouders van Ceriel, het jonge broertje van Léon (2).
‘Ik raakte vlot zwanger van ons eerste kindje Léon, en bij ons tweede kleine spruit hadden we opnieuw geluk dat het niet lang duurde’, vertelt Naomi. ‘Beide zwangerschappen verliepen ook zonder veel problemen. Ik was nooit echt ziek, maar had wel de typische zwangerschapskwaaltjes. Ceriel lag eventjes in stuit, dus ik had best wel zenuwen, maar hij is uiteindelijk vanzelf en op tijd gedraaid.’
Spoedkeizersnede
‘Margot, een van mijn beste vriendinnen, maakte voor onze intieme genderreveal een taart voor onze hond Stella’, gaat Naomi verder. ‘Toen hij die begon op te peuzelen, ontdekten we de blauwe vulling en wisten we dat we opnieuw een zoontje verwachtten. Ceriel heeft twee peters. Een daarvan is Niels, een van m’n beste vrienden. We stelden hem de vraag met een kraskaart. De andere peter is Milan, de beste vriend van Ruben. We vroegen hem in de gietende regen aan een podium op Campo Solar. Beiden waren dolenthousiast.’
Ik hoopte altijd op een droombevalling met huidcontact net na de bevalling, maar niets was minder waar. Ik was echt niet gelukkig op dat moment.
‘De bevalling van Léon was niet echt een droom’, zegt Naomi. ‘Ik viel bijna flauw toen ze m’n water handmatig braken. Bovendien werd het een spoedkeizersnede omdat Léons hartslag enorm daalde. Onderweg naar het operatiekwartier ben ik beginnen huilen omdat ik nog nooit geopereerd was, dus ik was heel onzeker over wat er zou komen. Ik hoopte altijd op een droombevalling met huidcontact net na de bevalling, maar niets was minder waar. Ik was echt niet gelukkig op dat moment. Na de recovery hebben ze een bloedklonter uit mijn buik moeten duwen, wat ongelooflijk veel pijn deed. Pas de dag erna, wanneer ik wat bekomen was van alles, kon ik eindelijk genieten van ons zoontje.’
Vocht in longen
‘De bevalling van Ceriel hield ook een keizersnede in, maar dit keer was de operatie gepland, en dat maakt een groot verschil’, vertelt Naomi. ‘We gingen heel rustig naar het operatiekwartier. De sfeer in de operatiekamer was ook luchtig en aangenaam. In een kwartiertje kwam ons kind ter wereld. Ik was dolgelukkig, maar dat was helaas van korte duur. Ceriel had vocht in zijn longen en moest meteen naar de dokter. Hij heeft uiteindelijk twee dagen op neonatologie gelegen. Ik bleef zonder baby in m’n ziekenhuiskamer achter, en dat hakte er wel in. Ons hondje Stella koos eigenlijk voor de naam Ceriel’, lacht Naomi. ‘We schreven die naam samen met een heleboel andere op tennisballen en gooiden die in onze tuin. De bal die Stella eerst bij ons terugbracht, werd onze keuze.’
Ceriel had vocht in zijn longen en moest meteen naar de dokter. Hij heeft twee dagen op neonatologie gelegen. Ik bleef zonder baby in m’n ziekenhuiskamer achter, en dat hakte er wel in.
‘Ik geniet echt van mama zijn’, zegt Naomi. ‘Two under two is soms echt pittig, maar door de liefde die ik voel én krijg, is het meer dan doenbaar. Ik heb echt het gevoel dat ik gemaakt ben om mama te zijn. Alles voelt zo natuurlijk. Ik heb ook niet echt het gevoel dat ik veranderd ben. Mijn prioriteiten liggen natuurlijk anders, want mijn zoontjes komen nu altijd en overal op de eerste plaats, maar ik ben wel nog dezelfde persoon.’
Veilige haven
‘Het leukste aan mama zijn vind ik vooral de kleine dingen: de knuffels, de glimlachjes en het schaterlachen. Ik vind het ook een geweldig gevoel dat Ruben en ik de veilige haven van de kinderen zijn. Als ze pijn hebben of zich slecht voelen, zijn ze vrijwel meteen rustig bij Ruben of mij. Het moeilijkste vind ik dat sommige vrienden ons niet meer meevroegen toen ze dingen deden, omdat ze er automatisch van uitgingen dat we toch niet mee zouden willen of kunnen. Dat vond ik niet fijn, want ze pakten ons die keuze af. Ik ben de afgelopen twee jaar wel wat vrienden verloren, maar de vriendschappen die overblijven, zijn nu dubbel zoveel meer waard voor mij.’
Ik ben de afgelopen twee jaar wel wat vrienden verloren, maar de vriendschappen die overblijven, zijn nu dubbel zoveel meer waard voor mij.
‘Ik wilde altijd al drie kinderen, maar mijn vriend wil er slechts twee’, besluit Naomi. ‘We moeten dit samen doen, dus hij besloot een vasectomie te laten uitvoeren. Ik wil niet mijn hele leven de pil of andere anticonceptie nemen, dus dat was de beste keuze. Het was een beetje pijnlijk voor mij, maar mijn relatie, onze band en alles wat we samen al opgebouwd hebben, is voor mij belangrijker dan een derde kind krijgen.’
Ik en mijn eerste zwangere buik. Dit is een mooie herinnering aan een bijzondere periode.
Foto: Faye Wolfs
We gingen tijdens m’n eerste zwangerschap op reis naar Engeland en brachten daarbij ook een paar dagen in Londen door. Mijn droom!Het was ook ons laatste reisje met z’n tweetjes.
Léon met mijn positieve zwangerschapstesten.
Deze foto is mijn favoriet uit de zwangerschapsshoot: Léon tussen mama en papa.
Foto: Faye Wolfs
Léon voelt aan m’n buik. Het was moeilijk om aan een peuter van anderhalf jaar uit te leggen dat hij zijn hand op zijn broertje mocht leggen, maar het resultaat mag er zeker zijn. Zo’n mooi contact tussen onze zoontjes!
Foto: Faye Wolfs
Dit is een van de eerste foto’s met Ceriel. We waren zo gelukkig met ons tweede kleine vriendje.
Dit is de eerste ontmoeting tussen Ceriel en Léon. Het werd echt een prachtig moment vol liefde. Léon is zo’n lieve, flinke grote broer voor Ceriel.
Deze foto werd afgelopen zomer genomen. We gingen als gezin met de auto op reis naar het Zwarte Woud. Genieten!
Een foto van de broertjes op vakantie in Center Parcs. Een traditie van Rubens familie die even verloren was gegaan, maar die we weer willen oppikken nu we zelf kindjes hebben.
Nog meer mama’s over het moederschap:
