Natúúrlijk houden vrouwen van porno. Daarom delen wij elke woensdag en vrijdag een opwindende fantasie uit je Flair van een lezer(es), om in je eentje óf met twee van te genieten. Want seks is het leukste wat er is, toch?
Loes (32) is heel gelukkig in haar huidige relatie. Ze wordt helemaal wild van spontane, ongeremde seks en droomt weleens van een oude kotgenoot met wie ze een korte romance op kot had.
Ongeremde seks
‘Waaaaaaaacht!’ Zwaaiend met mijn totebag dender ik de trap van het metrostation af. Een vrouw steekt haar arm langs de automatische deur naar buiten, zodat die nog even open blijft staan. Zo snel als ik kan, spurt ik naar de tram. ‘U bent een engel, mevrouw!’ hijg ik dankbaar als de deuren zich achter mij sluiten. Het is de laatste tram van de avond, dus dit ritje missen zou een kleine ramp zijn geweest.
Ik loop verder door naar achteren en plof neer in een bijna lege tramwagon. In de weerspiegeling van het venster merk ik op dat mijn haar helemaal verwaaid is door mijn sprint. Het lijkt wel alsof ik net uit een tornado ben ontsnapt.
Ik haal mijn vingers door het vogelnest, maar dat blijkt een maat voor niets. ‘Je ziet er nog net zo wild uit als vroeger’, klinkt een diepe mannenstem plots achter me. Nog voor ik mij omdraai, begint mijn hart wild te bonzen. Die stem, die flirterige toon, dat kan maar één geest uit mijn verleden zijn…
Twee indringende ogen kijken recht in die van mij als ik me een kwartslag naar achteren draai. ‘Roman’, mompel ik, meer tegen mezelf dan tegen hem. ‘Dag Loes. Long time no see.’ Hij heeft nog net diezelfde intense blik als toen hij me voor de eerste keer tegen de kledingkast in zijn kot plakte.
‘Twaalf jaar’, prevel ik nog steeds compleet verbluft. In mijn hoofd begint de film van ons verleden zich af te spelen, de ene flashback nog heter dan de andere. Roman en ik, dat valt niet in woorden uit te drukken. Onze romance duurde hoogstens vijf weken, maar ze was zo vurig dat ik er twaalf jaar later nog elke maand minstens één nacht over droom.
De eerste keer dat hij me nam, voelde ik mijn vagina vijf dagen later nog nazinderen. Na een kotfeestje bleven we als laatsten over in zijn kamer. Hij aan de ene kant van zijn tekentafel, ik aan de andere. De spanning tussen ons was om te snijden. Ik, totaal in de ban van het talent waarmee hij mijn portret tekende. Hij, betoverd door mijn sensualiteit.
De laatste potloodlijn stond nog maar net op papier toen we gelijktijdig over de tafel vlogen en de helft van zijn tekenmateriaal tegen de grond kletterde, omdat we elkaar zo passioneel begonnen te kussen. Opvreten, eigenlijk. Met het grootste gemak tilde hij me van de grond en duwde me stevig tegen de kledingkast in de hoek van zijn kamer. Hij was bijna twee meter groot, ik een pluimgewicht.
Nooit eerder was mijn hart zo hevig tekeergegaan. Nooit eerder voelde ik zoveel goesting door mijn aderen gieren. Onze kledingstukken vlogen alle kanten uit en het leek wel alsof we tien paar handen hadden waarmee we elkaar gretig betastten. Ik denk dat we wel twintig minuten lang stonden te kussen, tot we simpelweg te geil waren om nog langer recht te blijven staan.
Zonder moeite gooide hij me op het veel te kleine, krakende eenpersoonsbed aan het raam en begon mijn naakte lijf af te speuren met zijn lippen. Het kon ons niets schelen of dat oude bed onze escapade zou overleven. Het enige wat telde, was dat we elkaar wilden, nee, moesten hebben. Het was alsof de hele wereld om ons heen verdween en ik alleen nog kon voelen hoe zijn lippen mijn kruis bereikten, hoe zijn tong langs mijn schaamlippen streek.
Het stormde in mijn lichaam. Wilder en heviger bij elke lik.
Zelfs twaalf jaar later herinner ik me nog levendig hoe ik hem, een man die bijna twee keer zo groot en zo breed was als ik, uit het bed duwde, omdat ik zo hard klaarkwam dat mijn hele lijf zich vulde met een oerkracht. Hij trok me mee en ik landde boven op hem. Zijn steenharde penis was gigantisch, maar ik moest en zou hem zo hard en zo diep mogelijk in me voelen.
Ik voelde me in de zevende… ‘Hemel’, galmt er door de speakers van de tram. ‘Da’s mijn halte’, trekt Roman zijn schouders op. ‘Stuur me als je nog eens wil afspreken.’ De deur van de tram gaat open en ook weer dicht. Hij rijdt verder, maar ik vertoef nog steeds in de hemel op aarde.
Lees ook:
