Home Uit & thuis INTERVIEW: ‘Het gaat me niet om het aantal verkochte boeken, maar om...
ADVERTENTIE

INTERVIEW: ‘Het gaat me niet om het aantal verkochte boeken, maar om het contact met mijn publiek.’

Ish is overal. Onlangs verscheen zijn nieuwe novelle, hij was te zien in Terug naar eigen land , en nu schittert hij in het nieuwe dansprogramma Alors on danse. Ons hoor je daar niet over klagen. Alors, een interview met een publiekslieveling.
ADVERTENTIE

Ben je tevreden met wat de novelle in gang heeft gezet?

‘Zeker, al wist ik bij het begin van het schrijven niet waar het naartoe zou gaan. Ik was al langer bezig met de tekst, bij wijze van experiment, voor een mogelijk filmscenario. Tot ik een telefoontje kreeg van Te Gek?!, een organisatie die het taboe rond geestelijke gezondheid wil helpen doorbreken. Zij vroegen of ik iets wilde schrijven om hun campagne te ondersteunen, en Als je iemand verliest leek me daarvoor gepast, omdat het dezelfde thema’s aanraakt. Te Gek?! wil mensen laten praten over hun geestelijke problemen, en dat idee wordt doorgetrokken in de novelle. Het boek en de campagne doen het goed, en zelf vind ik ook mijn weg. We bezoeken scholen, geven lezingen en praten met anderen. We bereiken mensen, dat is het voornaamste voor mij.’

Jij staat heel dicht bij je publiek. Is dat een bewuste keuze?

Ik vind het in de eerste plaats heel belangrijk om mensen te ontmoeten en om hun verhalen te horen. Of dat nu via sociale media, op lezingen of tijdens signeersessies gebeurt, maakt niet uit. Elk verhaal dat ik hoor,raakt me op de een of andere manier, of het nu grappig oftriest is. Ik ben blij dat ik in een positie zit waarin mensen mein vertrouwen durven nemen. Die gesprekken konden ookbeperktblijven tot “hallo” en “dag”, maar dat wil ik niet, netzomin als mijn publiek. Ik denk dat ik heel bereikbaar ben,dat ik geen muur rond me heb opgetrokken. Je kan me overal vinden,en zo heb ik het zelf ook het liefst.’

Waarom is het voortdurend ontmoeten van anderen zo belangrijk voor jou?

‘Simpel: omdat ik van hen leer. Iedereen is interessant, want iedereen is anders in wie hij of zij is, wat hij of zij zegt, hoe hij of zij praat, enzovoort. Je kan je volgens mij enkel zo openstellen naar anderen als je zonder vooroordelen leeft en als je uit je comfortzone durft te stappen. Als je dat doet, wordt elk stukje oncomfortabele zone ook comfortabel. En zo wordt de hele wereld je koninkrijk. Als je iemand ontmoet die niet in jouw straatje past, kan dat je afschrikken óf het kan je extra nieuwsgierig en leergierig maken. Dat laatste heb ik. Daar waar ideologieën crashen, wil ik meer weten.’

Dat blijkt ook uit Terug naar eigen land , waar je met veel respect alle partijen benadert. Hoe ingrijpend was die reis?

‘Het was een reis die nog steeds in mijn lijf en in mijn hoofd zit. Ik heb daar zo veel mensen gezien, gesproken, gevoeld… Zoiets kan je niet onberoerd laten. Het heeft me nog meer dan anders de vraag doen stellen waar we naartoe gaan met de wereld. Wat zijn de motivaties en de achterliggende agenda’s? Het is iets wat me heel onrustig maakt.’

Laat iedereen gewoon zijn ding doen. Ik probeer alleszins niet in een hokje te blijven zitten.
 

Heb je die onrust altijd in je zitten?

‘Er zit altijd wel iets in mijn hoofd, ja. Ik kom misschien rustig en kalm over, maar tegelijk is er steeds die onrust. Op dit moment ben ik bezig met de opnames van Alors on danse , en ik moet mezelf echt verplichten om op dit moment enkel dat te doen. Om niet tegelijk tien andere plannen te bedenken. Ik zit mezelf constant af te vragen wat ik kan doen met mijn tijd, wat ik kan betekenen. Het is een vraag die velen waarschijnlijk vermijden, omdat het antwoord erop niet makkelijk te vinden is. Mijn vrienden zitten wel met diezelfde vraag, want zij zijn ook zoekende. De meeste gesprekken die we voeren, gaan dan ook over dat thema. En over films en voetbal, dat ook (lacht) .’

ADVERTENTIE

Jobs

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.