Home Uit & thuis Dagboek van een ex-bruid in spe: deel 5 (het feest)

Dagboek van een ex-bruid in spe: deel 5 (het feest)

En wat voor een feest!

Nena Driehuijzen
Ik ben Isa, 25 jaar, en op 10 augustus 2014 deed m'n lief een knieval en vroeg hij of ik met hem wilde trouwen. Ik zei 'ja natuurlijk!' (en huilde als een baby). Hoe het verderging, lees je hier.

Ik ben ondertussen al meer dan drie weken de vrouw van (mijn lieve man).

Traditiegetrouw

Ik ben niet zo'n traditioneel meisje (sorry mama!). Maar sommige tradities moeten in eer gehouden worden. Zoals de bruid die de avond voor de trouw thuis gaat slapen. Of de bruidegom die de bruid aan het ouderlijk huis gaat ophalen. Schone tradities waarbij iedereen blinkt van contentement en die schone beelden opleveren.

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

Na een paparazzi-momentje en nadat de halve straat uit het raam was gaan hangen, stapten we als echte sterren in onze auto mét chauffeur. Dan heb ik mijn eigen traditie in eer gehouden en nam ik de selfie van ons leven.

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen
 

A photo posted by Isabelle Naeyaert (@isanaeyaert) on

Het stadhuis

Wij besloten geen kerkelijke trouw te doen, enkel een wettelijke in het stadhuis in Gent. Een huwelijksplechtigheid duurt normaal niet langer dan tien romantische minuten. Maar je kan tien minuten personalisering toevoegen die je volledig zelf mag invullen. Een aanrader want – ik spreek nu uit ervaring – het vliegt voorbij. Wij lieten vrienden en familie enkele tranentrekkende teksten voorlezen. De ceremonie werd ook gestreamd zodat vrienden en familie in het buitenland achteraf de trouw op YouTube konden bekijken. Na het jawoord was er een regen van confetti, veel gekus en sloegen twee witte duifjes – net als ons – hun vleugels uit. Ach, symboliek. 

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

De juiste zaal

We trouwden in Verbeke Foundation in Kemzeke. Een zaal met een hoek af, net zoals wij. Wij waren geen liefhebbers van klassiek en traditioneel, dus deze plek was ons op het lijf geschreven. De zaal was op onze trouwdag gevuld met lange rijen tafels, op de stoelen lagen fluffy schapenvellen, en op tafel stonden schattige omabordjes, veel kaarsen, kleine vaasjes met kleurrijke bloemen en fortunecookies (een Asian touch voor m'n half-Aziatisch lief. Man!) Al zeg ik het zelf: het zag er picture perfect uit. Exact wat ik wou.

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

Trouw dagboek

It's all in the details

Zoals de kleren de man maken, maken de kleine details het feest.

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

trouw dagboek

©Nena Driehuijzen
 

A photo posted by Elke Spelters (@sir_elke) on

Overal in de zaal vielen er dingen te ontdekken. Neptattoos, oude trouwfoto's van ouders en grootouders, selfiesticks, fleecedekentjes, een piñata,…

#altijdhonger

Eén ding was zeker tijdens het plannen van de trouw: er moest lekker eten zijn. En veel. We gingen uiteindelijk voor een mix tussen oer-Vlaamse klassiekers en Aziatische specialiteiten. Mijn man (nog altijd zo gek om dit te zeggen) is half-Filipijns, vandaar. Over het dessert moesten we niet lang nadenken: wafels, pannenkoeken en een oldskool ijskar. Ja, een beetje zoals het verjaardagsfeestje van een tienjarige. Alle verantwoordelijkheid voor eventuele gewichtstoenames ligt bij het geweldige caterteam Food and Passion. Het menu – net als onze uitnodiging – werd gemaakt door illustratrice Axelle Zwartjes.

trouw dagboek menu

De openingsdans

Toen Matt me ten huwelijk vroeg in de Filipijnen dansten we op All of Me van John Legend. De keuze voor onze openingsdans was dus snel gemaakt. Iedereen kreeg een vuurwerkstokje in de hand en de magie kwam vanzelf.

Trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

Picture perfect

Ik hou niet van poseren. Beter nog: ik haat het een beetje. Daarom wilde ik graag een fotograaf die spontane foto's maakte, van gestolen momentjes als niemand keek. Uit alle beelden hierboven blijkt dat we haar gevonden hebben. Merci Nena Driehuijzen dat we bij jou onze rare zelf konden zijn. Af en toe deden we toch eens een poging om een voorbeeldig trouwportret te maken.

Trouw dagboek

©Nena Driehuijzen

Tot slot: de dj

Linde Merckpoel en Jonas Decleer haalden de meest groovy dansmoves in onze gasten naar boven met hun coole plaatjes. Zelfs Taylor Swift passeerde de revue tot groot jolijt van mezelf en mijn Flaircollega's. Tip: kies vooral een dj die bij je past. Ik heb bijvoorbeeld een allergie voor Les lacs du Connemara. Linde en Jonas zorgen ervoor dat ik geen uitslag kreeg.

Nu ben ik helemaal uitgepraat. Helaas. Ik vond trouwen MEGA cool. En ik zit nu in een organisatorisch zwart gat. Gelukkig kan ik me nog bezighouden met de bedankingskaartjes. En dan baby's zeker? Grapje. Seriously.

Heb je trouwvragen? Roep me dan via isabelle.naeyaert@sanoma.com.

En dan is er dit nog: 

Merci Flairlezeressen om mij te lezen.

Merci mama en papa.

Merci schoonouders voor mijn fantastischeman.

Merci liefste getuigen.

Merci collega's om naar mijn gezeur te luisteren.

Merci Food and Passion, Altijd Trouw, Axelle Zwartjes, Nena Driehuijzen, Het Roze Waterpaardje, Jilke Juliens, Linde en Jonas en alle anderen. Dankzij jullie was het een topdag.

Merci man van m'n dromen.

Lees hier deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4 van mijn trouwdagboek.

Jobs

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.