"Graag even uw aandacht voor dit opsporingsbericht." De woorden weerklinken bijna dagelijks in Vlaamse huiskamers en we staan er niet meer bij stil.
Toch verdwijnen er elke dag vier mannen, vrouwen of kinderen in Vlaanderen. Wat doe je als je eigen mama spoorloos verdwijnt?
Nathalie: "Deze week wordt mama 49 jaar. Of moet ik zeggen: zou ze 49 zijn geworden. Ik weet niet of mama nog leeft. Ik weet alleen dat ik haar op die speciale dagen meer mis dan anders. Vroeger kocht ik dan een kaartje, nodigde ik haar uit voor een etentje en legde ik haar nog eens goed in de watten. Maar dit jaar gebeurde er niets."
Het hele verhaal lees je in Flair van 7 september
Mijn vader is nu al sinds 1993 verdwenen. Niemand die nog een seintje van hem heeft gehad sindsdien. Het laatste wat wij weten is dat hij naar mijn oma heeft gebeld om nieuwe papieren op te sturen naar Spanje waar hij toen zat. Hij zou de volgende dag terug bellen om het exacte adres te geven, en hij heeft nooit gebeld.. Mijn opa is ook onlangs gestorven en dus is de notaris van zijn kant uit ook gaan zoeken, maar dat leverde helaas niets op.. Ik zou zo graag weten of hij nog leeft of niet..
Mijn moeder is ook vermist, eind december is het al 16 jaar geleden. Ik weet dat ze dood is (eveneens geschiedenis van depressies en pogingen) maar een plaatsje heeft het nooit echt gekregen-misschien omdat er geen begrafenis, afscheid is geweest. Ik mis mijn moeder nog heel vaak, zeker nu ik zelf moeder ben van twee kleintjes.
Ik heb dit zelf ook meegemaakt. Mijn mama is ook depressief en heeft ook al een zelfmoordpoging ondernomen. Ik zou graag contact hebben met de persoon die in flair staat met dit artikel.