Bijna duizend doden in het verkeer, elk jaar opnieuw. Zoveel partners, familieleden en vrienden die verder moeten met het plotse gemis. Maar ook honderden veroorzakers van een ongeval die leven met een ontorsbaar schuldgevoel.
Charlotte: "Het litteken op mijn hand herinnert me eraan, elke dag opnieuw: ik heb een vrouw overreden, ik heb iemand gedood, iemand van amper 36 jaar. Ze was iemands geliefde, iemands dochter, iemands moeder. Volgens de politie was ik verblind door de laaghangende zon. Dat kan. En toch voel ik me schuldig, vreselijk schuldig voor de rest van mijn leven."
Dit verhaal vind je in Flair van 11 mei
Man man man, dat je daarmee verder moet leven...
Dit bericht heeft me echt aangesproken. Het beangstigde mij. Op 31 december 2001 ben ik ook aangereden door een auto, ik lag toen 1week&5dagen in coma. Nadien een week in kunstmatige en zo begon ik op positieve gekomen...