Schoonmoedergrappen zijn niet voor niets uitgevonden: volgens onderzoek is één op vier niet opgezet met schoonmama. Maar bij Eline is het ook omgekeerd: haar schoonmoeder haat haar.
Ineke: "De laatste weken loop ik rond met de gedachte om weg te gaan bij Mich. De allereerste keer dat ik dat dacht, schrok ik ontzettend van mezelf. Nu lijkt het me alsmaar normaler om gewoon weg te gaan. Niet omdat ik niet van hem hou, of omdat hij niet goed voor ons is. Ik wil bij hem weg omwille van zijn moeder... Het klinkt eigenlijk te belachelijk voor woorden, de helft van de tijd vind ik dat ik gewoon in een slechte schoonmoedergrap zit, maar dat is het jammer genoeg niet. Michs moeder moet me niet, en ze zou niet liever hebben dan dat we uit elkaar gaan. Ik denk soms zelfs dat ze niet zal rusten voor het zover is."
Het verhaal van Ineke en haar schoonmoeder kan je lezen in Flair van 9 maart
Het leven zou zo gemakkelijk kunnen zijn ,, relatiez ook maar goed ... Ik ging met mijn vriend nu samenwonen ,een appartement huren ,, ik had hem de helft gegeven tot hij ineens de dag erna mij terug mijn geld overhandigde. Zijn moeder heeft geld gegeven aan de bank zodat zijn spaarcenten ge'de'blokkeerd zouden kunnen worden ,, zodat hij nu beschikt over héél véél geld ,, zodat hij dus alles ZELF kan betalen ,, zodat ik niets bezit in "ons" appartement =)
Ik kan het heel goed vinden met mijn schoonmoeder, ik krijg heel wat "te verduren" met mijn vriend en ze steunt me door dik en dun.
@pedro117: Als die ouders je niets te eten gaven enz., zijn ze echt zielig. Het hangt er ook van af hoe oud je vriendin is, mss is er een groot leeftijdsverschil (haar gedrag is niet bepaald volwassen) en is het ook daardoor dat er strubbeling tss de ouders is. Ik zou me eigenlijk niets van de ouders zelf aantrekken, maar wel eens goed praten met je (ex)vriendin wat ze juist wilt. Als jullie ervoor willen gaan, doe dan in stilte (voor de ouders) verder.
ik vond de schoonmoeder..wel oké. Tot ik in verwachting was van ons eerste kindje, beide grootouders van zijn kant werden echt bezeten door de komst van hùn kleinzoon. Alsof het hun eigen kind was... hij is intussen 9 maanden en ik mijd het liefst alle contact, want ze zijn gewoon geobsedeerd door dat kind. Schoonmoeders die niets om handen hebben zijn een gevaar voor je relatie, en mannen en hun moeders.. ze zijn ze eeuwig trouw, wat ik mooi vind. Maar er zijn grenzen !!
Mijn vriend stelt soms voor om zijn plaats in het huis in te nemen. Z'n mama staat altijd klaar voor mij. Koopt zelfs cadeaus voor mij voor bepaalde gelegenheden ruim op voorhand terwijl ze voor hem soms op de laatste dag gauw iets moet zoeken. Het is ook altijd zo gezellig bij haar. Ze is meer dan de moeder van m'n vriend, ze is mijn tweede moeder =)
te horen dat ze had gelogen en dat ze dat niet hadedn gezegd en daarna hadden we vaker van dat soort voorvallen of dat ik aan tafel zat en we wilden eten dat ze me gewoon geen eten gaven echt zo dat kinderachtige gedoe.. We hebben al die maanden sterk gestaan samen maar aangezien ze nu op kamers zit in tilburg en afhankelijk is van het geld van haar ouders heeft ze besloten om het uit te maken tussen ons.. ze stuurd me nu steeds berichtjes dat ze voor me wilt gaan.. ik ben radeloos..
MIsschien raar dat ik als jongen hierop reageer maar Ik heb hetzelfde probleem.. Mijn 'schoonouders' moesten me vanaf het begin al niet op de 3de date had ik haar een hele bos rozen gekocht en toen begon de stiefvader al tegen haar an wel een betje ouderwets he.. ik wist toen niet beter dacht dat het voor de grap was heb me er toen ook niet zoveel beziggehouden totdat ik opeens hoorde dat ik niet de juiste jongen voor haar was, ik heb daarna ook gevraagd waarom ze dat hebben gezegd maar kreeg
daar kan ik gelukkig mezelf niiet mee vergelijken :) Ik heb een ENORME leuke n lieve schoonmoederr :) daar heb ik wel glukk mee.. :o
ik ben blij dat er mensen zijn die er ook last van hebben . ik erger mij dood aan mijn schoonmoeder, ze is bazig dominant en vooral IRRITANT mijn vriend verdedigd haar meestal , "want ja ze heeft het beste met hem voor" ik ben alleen welkom als ik geld geef en als ik mijn mond hou niet dus, ik ben er al een 8 maand niet meer binnen geweest, nadat ze had mij had buiten gezet omdat ik eens de waarheid over haar stiekemde bazige telefoontjes naar mij, vertelde aan mijn lief pfff
En ik maar denken dat ik vierenhalfjaar lang de enige was. Vanaf dag 1 doet de schoonfamilie haar best te stoken, en dat was niet anders bij zijn exvriendin. Het heeft hen de relatie gekost en nu sta ik op het punt een punt erachter te zetten, omdat mijn man in mijn ogen haar gewoon haar gang laat gaan en niet ziet dat ik er onder lijdt.
Mijn schoonmoeder haat mij ook... Van de eerste moment dat ik daar binnenkwam werd daar gewoon gezwegen en ze liep langs me door. Ze negeerde mij compleet. Maar mijn vriend zijn ex is alles voor mijn schoonma & zij wordt dus constant verdedigd ! Dus zijn ex gaat mij daar zwartmaken Het is dus al zo erg dat ze mij gewoon heeft buitengezet ! Schoonmoeders argh ! Dan heeft mijn vriend niet te klagen ! Maar 1 geluk ;) we moeten met de zoon leven & niet met de schoonmoeder !
Mijn schoonmoeder haat me ook... ze is jaloers, bezitterig, ze moet altijd alles weten, geeft venijnige opmerkingen zoals 'oh wat heb je nu aan, trekt op niks!' geeft constant steken onder water en roddelt tegen iedereen over mij... iemand ruilen??
ik ken dit verhaal ook maar al te goed.. en het ergste is dat mijn vriend mij niet begrijpt, hij denkt dat ik die dingen verzin over zijn moeder en dat ik overdrijf omdat zijn moeder het moeilijk heeft omdat zij en haar man een slechte relatie hebben en dat ze het zo niet bedoeld tegen mij. Hij springt ook altijd onmiddellijk voor haar terwijl ik bijvoorbeeld met hem gezellig op restaurant zit. Vind dit echt niet leuk meer en denk er ook aan om mss te vertrekken ... Want zou dit ooit beteren?
ken dat gevoel....de mijn heeft het 2( jaar geprobeert,6 jaar geleden kon ik niet meer,ze betrok er steeds meer mijn kinderen in,ook mijn dochter van 12! Toen heb ik hem voor de keuze gesteld,samen met onze oudste zoon,toen 23. Er was iets gebeurt,teveel om te vertellen ,op het vormselfeest van de jongste. We zijn toen een weekend samen weggeweest en hebben veel gepraat heel veel gepraat en hij heeft voor mij gekozen,nu is hij ook zijn zus en jongste broer kwijt.
test
Ik vond het een enorm pakkend verhaal, en ik ken het. Alleen is het bij mij omgekeerd *zucht* Mijn vader 'haat' mijn vriend. Het ergste is dat hij gelijk gekregen heeft, ik ben bij mijn vriend weg gegaan. We hebben samen een zoontje van 1.5jaar oud, en ik en mijn ex-vriend willen het nog een kans geven, alleen praat mijn vader hem constant slecht. Ik ben uit noodzaak terug bij mijn vader moeten intrekken, dus ik moet constant horen hoe hij mijn ex-vriend afbreekt. Hopeloos.....
ik kan me volledig plaatsen in jullie verhalen, juist heb ik het geluk dat mijn man, zijn moeder kent en doorgeeft, en haar af en toe op haar plaats zet en haar ook al meer dan 1 keer duidelijk gemaakt dat hij met mij en de kinderen moet leven en niet met haar. Daarvoor ben ik hem heel dankbaar, juist jammer dat ze dan de schoonzussen(waar ze eignelijk ook niks moet van hebben) voor haar kar spant en dingen gaat gaan vertellen die nt waar zijn, met oorzaak dat de broers onder elkaar dan ruzie
tja is he a man or a mouse? Als je de juiste leeftijd hebt als man en je ondervind dat je moeder iets tegen je vriendin heeft en het verbetert na meer dan dan een jaar nog niet, dan zou hij beter eens denken aan vertrekken en alleen gaan wonen, niet?
Ik ben net weg bij mijn vriend... Mede door zijn ouders die me niet moesten... We zijn een tijdje uit mekaar geweest en terug samengekomen en sinds dan hebben ze niet meer tegen me gesproken... Ze zorgden ervoor dat ik hem niet kon zien en hij liet zich gewoon doen, kwam niet op voor mij en vond dat ik een probleem had met zijn ouders, niet hij, dus moest ik het ook zelf maar oplossen met hen... Denk dat ik dus wel de juiste beslissing nam... Have a nice life with mammy...
ik weet helemaal wat iedereen mee maakt met een 'helse schoonmoeder'. ik ben 2.5jaar met mijn vriend samen en sinds dat ze een eigen zaak hebben opgericht gaat het van kwaad naar erger! Er kwamen steeds meer problemen met mijn schoonmoeder, en als ik haar vroeg of ze problemen met mij had, dan stak ze het op "geen interesse voor de zaak".Ze wou mijn vriend in september zelfs koppelen aan een ander meisje!! Wij waren toen 2jaar samen!! Dit is nog maar de helft van mijn verhaal! Weet me geen raad!
Ineke ik heb zelf een vriendin die het zelfde probleem heeft heb gedult en negeer haar gewoon het komt echt goed je moet u niet laten en doen en hare laten zeuren en opsteken tot dat de mich er zelf achter komt dat zijn moeder niet de goeie is ik zou als ik u was zeker en vast niet van mich weg gaan want heeft zij gewonne en niet gy en dan ben je hem ook ineens kwijt blijf gewoon bij hem en heb gedult meid. veel succes desnoods neem afstand van haar en zeg tegen de mich ik wil u moeder nietzien.
Ik mag na 4 maanden nog niet eens binnen bij mijn schoonmoeder. Ze saboteert ons door op het laatste moment de auto niet mee te willen geven als ik de mijne niet kan gebruiken e.d. Ik ben 9 jaar ouder dan mijn vriend en ze is bang dat ik haar man en gezin ga inpalmen. Klein detail, hij woont nog thuis. Gelukkig dus nog geen kinderen. De moppen over schoonmoeders zijn vaak ware verhalen...
vervolg op m'n vorige reactie: Je kan in zo'n geval twee dingen doen: of je blijft bij je vriend en probeert eruit te komen (desnoods met professionle hulp) of je gaat weg bij hem en dan heb je twee mogelijkheden: of hij laat het zo of hij beseft wat hij kwijt is en gaat tegen z'n moeder in en komt terug naar jou (en maak dan duidelijke afspraken met hem wat voor jou kan en niet kan)
Ik heb zelf absoluut geen problemen met mijn schoonmoeder, maar wil wel iets kwijt aan degenen die dat wel hebben. Ik kan begrijpen dat je soms het gevoel krijgt dat je beter gewoon opgeeft en weggaat, maar dat mag je juist niet doen, vecht voor je relatie! En om even in te pikken op wat Liesj00 zegt: Je relatie is wel goed, je mag niet denken dat dat niet zo is, omdat je vriend zijn moeder verdedigt. Ik weet dat dat lastig is als hij de zaken minimaliseert, terwijl jij je dood ergert.
Mijn moeder daarentegen vertelt gelijkaardige verhalen over haar schoonmoeder, mijn grootmoeder. Ze leeft al 30 jaar wat in de schaduw van haar schoonma, ze poogt af en toe er nog wat van te zeggen, maar laat het vaak gewoon over haar passeren...
Ik heb net heel veel respect voor mijn schoonouders. Zal er ook niet mee gaan shoppen of altijd dezelfde mening delen. Maar zijn lieve mensen zonder echte oordelen, voel me er soms beter begrepen dan bij mij oudjes..
Toen ik dit verhaal aan het lezen was, leek dit als twee druppels water op mijn situatie. Ik heb mijn vriend al talloze keren aangesproken om iets tegen dat gevecht met zijn moeder te doen, maar ik zie altijd spoken, ze bedoelt het altijd goed... Nu sta ik ook op het punt om er gewoon van weg te gaan, na 3,5 jaar. Als hij dit nog niet voor mij over heeft, zal dit wellicht geen goede relatie zijn...
I know de feeling , alleen was het mijn moeder die mijn vriend niet moest , nu zijn we uit elkaar :( , nog steeds verdriet , na 1,5 jaar:'(, miss you!!
Je bent inderdaad niet de enige, want ik zit ook in deze situatie. En het is niet alleen mijn schoonmoeder, maar ook mijn schoonvader. Het is zo erg bij mij dat ik er zelf al een jaar niet meer ben geweest. Mijn vriend is eigenlijk alleen gaan wonen ook door hen. Ik had het ook graag anders gewild...leuk is anders. Nuja, ik wil hier niet zitten zagen, maar je zeggen dat je zeker niet mag opgeven. Je vriend kan er eigenlijk niet veel aan doen en ze willen je gewoon uit elkaar.
Dit is voor mj zo herkenbaar! Heb al zoveel dingen meegemaakt met mijn schoonmoeder dat ik er een boek zou van kunnen schrijven. Het ergste was toch, toen mijn dochter net geboren was, ze gewoonweg zei dat het toch wel jammer was dat het geen jongetje was... Dat deed enorm veel pijn en die uitspraak zal ik nooit vergeten.
ik heb ook heel veel problemen met mijn schoonmoeder en die is mij ook liever kwijt dan rijk, en zij ziet mij ook liever vertrekken, en mijn vriend doet hier ook niets aan, ben het allemaal zo beu, en mijn vriend is te zwak om tegen zijn ma in te gaan, zelfs als ze iets zegt waar hij bij staat, gaat hij er niet tegen in, dus ik kan me helemaal in dit art vinden, ergens blij dat er nog mensen zijn die voelen wat ik voel