Bij is het 1jaar geleden dat ik de liefde van mijn leven verloor.We waren 18 jaar samen, vanaf mijn 16e.Ik doe alles wat ik zou moeten doen; ik ben opnieuw begonnen (terugverhuisd naar Nederland),ik heb een baan,ik spreek af met vriendinnen en vrienden, ga zelfs weer studeren... Ik heb ook gedate en heb een soort van een vriend. Niks is echter ook maar in de verste verte te vergelijken met hoe gelukkig ik met hem was. Ik mis hem nog steeds elk moment van de dag. Gaat dit verdriet ooit over????

Bij mij is het nog pril (LVD een paar dagen,relatie 6mnd&kennen elkaar 3 jaar).Ik sta op en ga naar bed met mijn geliefde in mijn hoofd/hart.Ik heb verdriet,ben misselijk,mis hem enorm en moet mezelf bedwingen geen contact op te nemen.Hij heeft voor zijn vrouw gekozen.Dat moet ik accepteren,maar kan ik nog niet.Ik geloof dat wij van elkaar houden en dat we allebei pijn lijden doordat we niet bij elkaar zijn.Ik voel me verscheurd en probeer me staande te houden.

Liefdesverdriet?? ik wist niet dat zo iets zoveel pijn kon doen! het is nu een maand gedaan met mij vriend we waren 4 jaar samen zoals iedere relatie zaten we in een dipje! en op dat moment kwam er een andere vrouw in zijn leven 5 jaar jonger dan hem, natuurlijk is alles nu leuk en spannend, maar ik zit wel met de pijn, die echt niet overgaat! het misschien nog maar een maand maar ik wil dat het ophoud, het is gewoon niet meer leefbaar!

(vervolg vorige reactie) Je hebt maar één leven en het is zonde om een deel van je leven te vergooien aan liefdesverdriet. Met momenten mis ik haar nog en denk ik aan haar maar dat zijn dan vaak de leuke momenten waarin ik aan terug denk die me eerder een glimlach op mijn gezicht toveren dan een traan te laten. Ze was geweldig en we hebben een leuke tijd gehad die herinneringen maken me sterk.

Liefdesverdriet is voornamelijk iets waar ik rond mijn 18-19de heel veel last van heb gehad. Nu ben ik iets ouder 23 en iets wijzer geworden en heb ik er eigenlijk niet veel last meer van. Mijn ex belde me na een relatie om te zeggen dat ze één ander had. Ik heb toen ongeveer één uur zitten huilen maar toen had ik al zoiets van 'Als ze maar gelukkig is' als ik nu dagen/weken triestig ga blijven zit ik mijn eigen maar te martelen want...ze komt niet meer terug.

Bij mij is het nu een half jaar geleden, en ik heb het gevoel dat het verdriet maar niet overgaat! Je leert met de pijn leven! Hij leeft gewoon zijn leventje, met een nieuwe vriendin natuurlijk maar ik kan het nog steeds niets plaatsen! Ik mis hem nog elke dag! Hopelijk duurt het bij mij geen járen voor ik hem vergeten ben, ben het gevoel nu al beu!

véél langer nog,duurt het. Ik had iets met een getrouwde man, nu bijna 20 jaar geleden. Ik ben sindsdien gescheiden, ook al 10 jaar, had heel wat boyfriends, maar hem kan ik niet vergeten. Ik denk elke dag verschillende keren aan hem, ik droom minstens 1/week van hem en soms "speel" ik dat hij bij mij is. We hebben nog wat contact gehouden tot een 2tal jaar geleden, en toen verdween hij van de aardbol, ander teln en verder geen geg. meer. Was ik fout hem te laten gaan? Wat had ik kunnen doen?

'k wil nu niks zeggen, maar ipv 4 getuigenissen, heb ik er maar 3 gelezen..

Ondanks het liegen en het bedriegen van mijn vrouw, kan ik haar niet vergeten! Ik denk nog dagelijks aan haar en zie haar verdekke nog ontzetend graag. Het is bij mij wel nog géén jaren maar enkel 4 maand maar toch na 15jaar samen zijn kan ik haar niet vergeten. Ondanks alles wat ze me heeft aangedaan het niet enkel de man die een vrouw pijn doet maar een vrouw kan een man ook héél véél pijn doen.

ik snap het ook niet. al een dag nadat hij onze relatie stop zette, was hij al "gesignaleerd" bij iemand anders... hij liet mij op reis vertrekken met een vriend... Ondertussen heeft hij al 2 relaties achter de rug. En ik ben er kapot van geweest... letterlijk en figuurlijk. ik moest echt van 0 herbeginnen op alle vlakken. ik heb het echt moeilijk gehad, maar kan het nu al een plaatsje geven. de wonde is aan het verbeteren, het litteken blijft, ik blijf hem graag zien.voor hem ben ik LUCHT...

Ik heb een relatie van 2jaar en 5maanden van 14juli 2007 achter de rug, het leek wel ' liefde die nooit overging' dacht ik. we hadden veel problemen gehad , al uitelkaar geweest, daardoor had ik het uitgemaakt doordat het me teveel werd, sintds november is het gedaan en ik heb pijn tot vandaag om hem met een ander te zien voor de 2de keer, maar hij is serieus en dat snap ik echt niet.. ik snap niet hoe mannen denken. en dat zal geen enkele vrouw snappen denkik :)

ik heb meer dan 4 jaar een relatie gehad met een pracht van een jongen. Maar we hadden op een bepaald moment, zoals veel koppel een dipje. hij deelde zijn emoties niet, de bom ontplofte. we zijn bijna 2 jaar verder en ik geraak nog steeds niet over hem... Ik zie mezelf met niemand anders dan hem...