Mama, jij bent de liefste van de hele wereld. Of zo zou het toch moeten zijn. Wat als je moeder je ineens in de steek laat? Of zelfmoord pleegt?
Lotte (31): "Ik was die dag vroeger thuis van school. Mijn mama verwachtte me niet. Ze was al haar spullen in de auto aan het laden. Achter de rug van mijn papa, mijn broer en mij had ze al een appartement geregeld. Ze verliet ons voor een jongen die maar iets ouder was dan ikzelf, die zelfs een paar maanden daarvoor nog achter mij had gezeten."
Nadia (29): "Telefoon. Rond een uur of twee 's nachts. 'Thuis' flikkerde er op mijn gsm. Zo laat belden mijn ouders me nooit. Ik kreeg een wee gevoel in mijn maag en nam mijn gsm pas op nadat hij al een paar keer gerinkeld had. Alsof ik wist dat het slecht nieuws ging zijn. 'Nadia, 't is papa.' Ik hoorde hem snikken, naar adem happen: meteen wist ik dat er iets was gebeurd met mama. Hij moest ook niet meer zeggen, ik voelde dat het ernstig was.
Deze tragische getuigenissen kan je lezen in Flair van 16 februari.
ik zou gek worden zonder mijn mama. We hebben wel eens onze meningsverschillen, maar ik zie ze doodgraag...
Nu overlaatst waren ze 25 jaar getrouwd en wilden ze hun huwelijk vieren met hun kinderen. Mijn vriend wou niet gaan, omdat ze van die 25 jaar misschien nog maar al samen 15 jaar gelukkig geweest zijn. Zijn moeder heeft ook al verschillende zelfmoordpogingen ondernomen. Ze is echt zot en steekt haar kinderen met elkaar in ruzie. Ik kan dat mij niet inbeelden dat mijn moeder dit zou doen: broer en zus in ruzie steken...en ik kan er echt een boek over schrijven, wat? een encyclopedie!
Toen had ik wel mijn moeder op mijn dak, omdat zijn moeder elke maand 250 euro in haar zakken draaide omdat hij al ging gaan werken en mijn moeder moest hem dan nog eten geven. Normaal is het toch zo als je geld afgeeft voor kost en inwoon dat je er als kind eten voor krijgt, je was word gedaan,...of niet? Mijn moeder redeneert allesinds zo. Zijn moeder is ook een keer of 3 weggelopen van thuis en na een tijdje teruggekeert. Mijn schoonvader had ze altijd uit compassie terug in huis genomen.
Mijn vriend werd ook toen hij nog thuiswoonde veel in de steek gelaten. Zijn ouders hebben een caravan aan de zee en de laatste jaren toen hij nog thuiswoonde zaten ze er continue van half maart-begin april tot eind oktober. Ze kwamen juist maar naar huis om hun was te doen en mijn vriend kon voor de rest zijn plan trekken. Zijn jongere zus wou ook niet altijd geen eten maken dus kwam hij bij mij thuis eten.
Toen ik mijn vriend leerde kennen,loog ze over hem tegen iedereen.Door haar gedrag ben ik bij mijn vriend gaan wonen.Het kindergeld wilde ze niet geven,dat had ze zelf nodig zei ze.Medelijde scheppen kan ze zeer goed,liegen en bedriegen.Ik heb vele pogingen gedaan om toch met haar overweg tekunne,maar ik geef het op
Daarna toen ik mijn vriend leerde kennen,loog ze over hem tegen iedereen.Waardoor ik bij mijn vriend ben gaan wonen.Het kindergeld wilde ze niet geven, ze had het zelf nodig zei ze.Omdat ik voor kapster studeer heb ik regelmatig modellen nodig waar ik punten voor krijg.Ik had haar gevraagd en ze was zelfs niet komen opdagen,toen ik ze belde zei ze dat ze onderweg was,ze zat gewoon thuis en ze loog dus tegen mij aan de telefoon.Doordat ik geen model had gedaan kon ik zelfs mss mijn jaar overdoen
Ik heb nooit echt kunnen rekenen op mijn moeder.In de lagere school is er dikwijls geweest dat ik tevoet 5km naar huis moest wandelen omdat ze mij niet kwam halen.Daarna wanneer ze van mijn stiefpapa is vertrokken in het midden van de nacht zonder ons,had hij ons zelfs aan de deur gezet en heeft mijn papa mij en mijn broers moeten komen halen.Ik heb het nog geprobeert om met haar overweg tekunnen door bij haar tegaan wonen, maar ze ging op restaurant en ik moest zelf maar voor eten zorgen.
Als een moeder zo'n fout maakt, dat ze daarna beseft dat ze zoveel pein aan haar kinderen heeft gedaan, dat ze terug naar hen wil gaan, zouden jullie haar nog een kans geven om met haar te spreken...?
Ikzelf heb 3 dochters waarvan 1 dochter van 14j uit mijn 1ste relatie. Augustus 2009 ben ik met mijn partner en 2 dochtertjes naar Nederland verhuisd. Mijn dochter van 14j wou haar school en vriendinnen niet in de steek laten en is bij haar papa gebleven. Ik besef dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt. Ik wil mijn dochtertjes samen zien opgroeien en hun alle 3 dicht bij mij hebben. Om deze reden ben ik druk aan het zoeken achter een woning terug dicht bij mijn dochter. Ik mis haar te erg!
welke moeder doet nu zoiets, die vraag ik stel mij nu ook elke dag sinds dat mijn ma vorige jaar het nodig vond om mijn vader te bedriegen en te denken dat het gras groener zou zijn bij een of andere kerel die ze via het internet heeft leren kennen!!!! Ze heeft mijn zus en mij in de steek gelaten. Toont geen interesse in ons! Zij wilde weg bij papa, zij wilde alleen wonen en nu dat dit haar niet bevalt nu verwacht ze dat wij medelijden hebben? Ze heeft me erg gekwets!
toen ik een jaar of 15 was, hebben we (ik en mijn broer) mijn moeder voor de keuze gesteld: haar vriend of haar kinderen. Zonder enige moeite koos ze voor haar vriend. Ergens zagen we dit ook wel aankomen, elk weekend hadden we ruzie met die man en ze verdedigde hem nog ook! Ze sprak nooit voor ons, hij kon niets verkeerd doen. Het was echt een hel om de weekends bij haar door te brengen. Nu zit ze wrs ergens in het buitenland en niemand weet van iets. Ik snap niet dat een moeder zoiet kan doen
Ik kwam van school en de auto van mijn moeder stond nog in de garage. In de slaapkamer van mijn ouders zag ik haar lege kleerkast en ik wist genoeg.Ik had het zien aankomen. Tijdens onze laatste vakantie in Griekenland, zonder dat papa erbij was, leerde ze een Griekse weduwnaar met zijn dochtertje kennen en ze vond hun situatie toch zo vreselijk. Hallo ... en wij dan? Wij werden in de steek gelaten! Ik ben zelf moeder maar ik kan het me niet inbeelden dat ik zoiets zou doen! Ik word nu nog kwaad
Heb het artikel gelezen op de trein.. Pff tmoet zo zwaar zijn voor die vrouwen. Sterkte..
het is erg als je zoiets meemaakt ,ik heb ook geen ouders meer maar ik vergeet de dag niet toen mijn moeder is gestorven ,want die dag werd ik ook juist afgedankt van mijn werk. en het ergste is dat ik vroeger als kind altijd ruzie had met ma,maar toch als ze er niet meer is dan mis je het toch heel erg, en we hebben het nooit kunnen uitpraten waarom ze mij toen als kind niet wou hebben.en als je zelf begint met kinderen kan je nooit eens iets vragen van doe ik het goed of moet het zo
zo erg allemaal, weet hoe het voel om zonder mama verder te moeten...
ik heb mijn moeder niet verloren of ze heeft ons niet in de steek gelaten maar ze heeft wel mij emotioneel en psychis in de steek gelaten ik ben het tweede van de drie kinderen om een of andere reden zou niet weten welke heeft mijn moeder geen intresse in mijn vroeger brak ze mij contineu af vernederde mij en sloeg mij gooide mij op mijn 19de buiten ik was zogezegd onhandelbaar waardoor ik mijn studies niet heb kunnen afmaken