Ik heb ook nog altijd het gevoel dat mijn moeder er nog is, ik was amper 14.. Zoiets slijt niet. Ik zie ze nog elke dag door de deur wandelen.

Ja idd via een datingsite zou ik ook nooit een nieuwe partner zoeken, je kunt heel erg bedrogen uitkomen!! Er zijn wel zulke fora apios, maar je moet ze vinden!! Mijn ma werd weduwe op haar 49e en heeft haar vriend, mijn nieuwe papa leren kennen via vrienden, hij is de broer (ook weduwnaar) van de man van het koppel dat mijn ma kende en ondertussen zijn ze al 12 jaar gelukkig samen, is hij een super opa voor mijn kids en goeie vervangpapa voor mij!!

Ik kan erover meepraten, omdat ik het ook heb moeten en mogen ervaren. Na een lange warme relatie je beste schat verliezen is geen pretje.Nu ben ik single na 37 jaar huwelijk en als groentje sta je daar beteuterd bij.Heel de datingsector is vergiftigd door de commercie. Hopelijk komt er ooit een vrij forum waar mensen elkaar vrij ontmoeten. Ik heb geen derden nodig om mijn handje vast te houden en een lief te zoeken. Praten , communiceren doe je met je geliefde zaliger, ...

Meiden, wat jullie doormaakten allemaal, ik he heb er geen woorden voor. Alleen blijven praten, erover praten, er zijn altijd mensen die willen luisteren!!!

Een goed jaar geleden is mijn vriend ook in mijn armen gestorven. Ik kan niet geloven hoe erg ik mezelf herken in het verhaal van Christophe.

ik vind het moedig dat er over de dood word geschreven in een magazine als Flair.Naar mijn gevoel is dit nog steeds één van de grootste taboe's.Mijn vader is gestorven op mijn 18 jaar,mijn broer is 4 jaar geleden overleden, mijn prachtige dochter Charlotte is op haar 16 jaar gestorven op 20 juli 2007 en dit jaar ben ik na een zwangerschap van 4 maanden bevallen van een kindje met het syndroom van Down.En toch gaat het leven verder.Luister aub en ga de confrontatie aan,het is zo belangrijk!

Ja zo voelde ik het ook, en ik weigerde te aanvaarden dat mijn pa er niet meer was, ja ik was amper 19, nog veel te vroeg vond ik

Ja zo voelde ik het ook, en ik weigerde te aanvaarden dat mijn pa er niet meer was, ja ik was amper 19, nog veel te vroeg vond ik

Ik denk ook dat mijn klap nog moet komen. Ik blijf het gevoel hebben dat hij gewoon in het ziekenhuis ligt en straks wel weer thuiskomt.

Ja Sandra, soms is het leven zo grof. Datzelfde jaar heb ik de klap niet gekregen, maar het jaar daarna

Twee jaar geleden kregen we voor het eerst te horen dat mijn vader longkanker had. Na een hele lijdensweg kreeg hij terug hoop op genezing. Maar, precies 2 jaar na zijn operatie kreeg hij opnieuw te horen dat de kanker terug was beginnen woekeren. Daarna is alles heel snel gegaan. Bestralingen, chemo,... Pa heeft uiteindelijk de strijd verloren op 10 juni dit jaar. Ik kan het nog altijd niet geloven dat hij er niet meer is. Vaak ga ik naar het kerkhof om met hem te praten. Ik mis hem zo!

Bedankt Wendy en Christophe voor deze getuigenis. Toen ik de eerste dag na het overlijden van mijn echtgenoot met de auto reed had ik behoefte om de radio op te zetten. Er begon toen net een liedje waarvan de woorden zo passend de zijne konden zijn dat ik hemel en aarde bewogen heb om te weten te komen wie dit liedje zong. Ik heb het gevonden ... het liet me maar niet los! Ik hoop voor jullie dat het leven verder heel lief mag zijn, met woorden die warmte schenken en blikken die troosten. Moed !

Ik heb op 19jarige leeftijd mijn vader verloren na een ziekte strijd van 2j heb ik mijn vader zien aftakelen tot een klein kind. En als jonge vrouw van 19 was dat heel erg!! Maar ik ben heel blij dat ik mijn ma nog heb, zij is mijn alles!! Ik hoop dat ik haar nog lang mag houden!! Veel sterkte Charlottexpression

nog eventjes iets aan toevoegen aan mijn vorig bericht! Ikzelf ben nu 27 en mijn papa is gestorven op zijn 55! Het is allemaal zeer vlug gegaan, half februari wisten we dat hij kanker had en op 8 juni 2008 (vaderdag) is hij overleden! We waren er nog niet helemaal te boven dat hij ziek was en we moesten al afscheid nemen! Ons jongste dochtertje was net 6 maand en van mijn broer was zijn zoontje net 8 maanden! We dachten toen ook, waarom nu, nu hij kleinkinderen heeft die hij zo graag ziet!

Ik ben mijn mama nog maar pas verloren, ik ben ook nog heel jong. Het heeft mijn jeugd verpest, en ik weet het nog steeds niets te plaatsen. Ik heb maar een wens in mijn hele leven, mijn mama nog een kunnen vasthouden!

ik ben een vriendin verloren Emely het meisje van de doop! met de 3 andere jongeren die ik niet kende ze heeft nog met een vriend van mij een relatie gehad! Ik mis haar echt! x3

Chapeu dat jullie je verhaal in de flair wilden vertellen! Anderhalf jaar geleden ben ik mijn vader verloren aan kanker en heb er het soms nog moeilijk mee om er over te praten! Ik mis hem elke dag en zou zo graag eens luid willen roepen om hem het duidelijk te maken dat hij gemist wordt!!!

Ik ben die Lieve in het verhaal van Christophe (Tosj).Hij heeft het fantastisch mooi gedaan , moet enorm moeilijk zijn om weer even met de feiten te worden geconfronteerd.Heb zelf ook even moeyen slikken toen ik het verhaal aan het lezen was.Is nog erg vers!Maar hij (Tosj) doet het goed hoor naargelang de omstandigheden.Super schoonbroer!

Ik heb bewondering voor mijn dochter dat ze dit intervieuw over haar zus Sarina wou doen chapeau meid !!

Ik ben ook pas een goede vriend kwijtgeraakt... Ik mis hem elke dag nog, praat tegen zijn foto, ...