Als je zwanger bent, moet je onbezorgd kunnen genieten van elk moment. Samen met je partner. Maar wat als hij je net dán verlaat? Stéphanie (32) getuigt.
Stéphanie: "Ik stond alleen in de badkamer, met een zwangerschapstest in mijn handen. Duizend gedachten schoten door mijn hoofd. Wat als? En wat dan? Ik dacht dat ik de langste vijf minuten uit mijn leven tegemoet ging, maar al na vijf seconden kleurde de test positief.
Mijn hart stond even stil. Ik was blij, enorm blij. Maar ik was ook enorm bang. Want ik was alleen. De vader van het kindje in mijn buik had me verlaten..."
Komt het nog goed? Lees Stéphanies meeslepende verhaal deze week in Flair.
Inderdaad dan heb je nog 'geluk' gehad... Inderdaad ik verwijt het mezelf ook dat ik iemand zoveel vertrouwen heb gegeven en dat het eigenlijk voor niets is geweest... Mensen kunnen je echt teleur stellen... Maar denk zo, je hebt nu een kindje gekregen en ze was het meer als waard!!!
aslan: als ik in uw situatie zou zitten zou ik ook zo denken, heb ik trouwens gedaan met mijn 2 oudste kids..... was ook geweldadig zowel tegenover mij als de meisjes, heb dan via jeugdrechtbank klaar gekregen dat hij al zen rechten kwijt is...... maar moet wel zeggen ik had de hulp van zen ouders aan mijn kant staan..... en mja de papa van de jongste :s na 3 jaar denk je iemand te kennen maar dat was dus een ferme vergissing :s
Unknown b: ik zou liever hebben dat hij zou ontkennen dat zijn kind niet de zijne is en dat hij zijn kind niet wilt zien.. hij wilt nu co-ouderschap dat is nog veel erger!
heb juist hetzelfde meegemaakt, en nu 6 maand later heeft ie nog steeds het lef ni gehad om zen dochter te komen bekijken, laat staan toe te geven dat ze van hem is...... op sinterklaas zijn we voor het eerst naar de rechtbank gemoeten... binnen dit en 3 maand zou dna onderzoek moeten uitgewezen hebben dat ze zijn dochter is
Heb ik ook meegemaakt.. Heb m'n vriend een tweede kans gegeven maar nu heb ik eindelijk de stam gezet en de relatie beëindigd, hij was agressief en manipulatief... Hoop echt dat niemand dit ooit moet meemaken...