Je trouwt (hopelijk) maar één keer, en dus wil je dat alles perfect verloopt. Pijnlijk feit: dat gebeurt bijna nooit. Waar beginnen en - belangrijker! - eindigen je verwachtingen? Jesse en Elsie doen verslag voor én na hun grote dag.
Jesse vóór de grote dag: "Ken je dat gevoel wanneer het kriebelt vanbinnen omdat je verliefd bent, maar niet weet of het wederzijds is? Dát gevoel verwacht ik net voor ik de deur open. 'Wat zal hij van me vinden?' is de vraag die me nu het meest bezighoudt. Ze zeggen wel dat elke bruid straalt - zelfs al doet ze de nacht ervoor geen oog dicht - maar wat als ik nu die ene uitzondering ben?"
Jesse na haar trouwdag: "De deur op een kier, vlinders op hol in mijn buik. Zijn glimlach was het eerste wat ik zag, en dat maakte me blij. Alle spanning viel in die ene seconde van mijn schouders. Toen ik in de deuropening verscheen, kreeg ik de reactie waarop ik had gehoopt. Stefaan drukte me tegen zich aan, kuste me en stond heel even met zijn mond vol tanden te staren. Veel meer dan 'wow' en 'amai' kwam er eerst niet uit. Niet weten wat te zeggen, het is niet van zijn gewoonte, maar ik zag in zijn ogen dat hij me mooi vond."
Het volledige verslag + tips en tricks om zelf trouwbibbers te vermijden, lees je deze week in Flair.
Nog drie maaanden en ik ben ook aan de beurt bluhh heb nu al zenuwennnnnn!!!!
Iedereen spreekt van stress en kriebels de dag van je huwelijk en mijn (ondertussen) man en ik hadden die inderdaad de dag ervoor maar de dag zelf was ik (redelijk)rustig en kalm en heb ongelooflijk kunnen genieten van elk moment. Zet gewoon alles van je af en GENIET. Je doet dit maar 1 keer in je leven.