Het verhaal maakte mij droevig, was mij zo eventjes aan het inbeelden dat mijn mama er niet meer zou zijn. :O En ik begrijp ook wel dat niet elke mama, een goede mama is, dat vind ik dan ook wel weer heel jammer.

De een denkt zo, de andere anders. Wat maakt het uit. Hetgeen wat jij denkt en hegeen wat jij voelt dat is het allerbelangrijkste! Ik zie zijn ouders doodgraag, ik zie mijn vriend doodgraag en wil geen van beide verliezen. En wat een ander daarvan vindt? Die kan in den hoogsten boom kruipen met zijn mening. Dus stop nu gewoon met het kappen op anders mans gedacht!

Ik heb mijn mama verloren.Twee jaar geleden. Ik mis ze veel maar ik heb nooit iemand anders dood gewenst om haar terug te krijgen. Bij mijn weten gaat dat toch niet.Ik versta veel vrouwen als ze zeggen dat ze hun mama willen als ze zwanger zijn of bij andere dingen. Je kan dingen opzoeken op het net maar als je het ook kan oplossen door naar de mama te bellen die je dan nog eens alles met een vriendelijk gesprek uitlegt dan is mijn keuze snel gemaakt.

Eerlijk vind ik dat jullie kunnen overdrijven met die moederliefde. Ik heb beide ouders maar die kijken niet naar mij om, hebben ze nooit gedaan en sinds ik 18 ben, sta ik er alleen voor. Jullie idealiseren alle moeders maar staan er niet bij stil dat er ook nog 'andere' mama's zijn... degene die een kind op de wereld zetten en er daarna niet meer naar omkijken

Gaat het er niet gewoon om dat we mensen om ons heen hebben die we graag zien en als er iemand is die we kwijtgeraken dat we die dan missen. Wie we het meest missen doet er toch niet toe? We missen ze!

Capulet, nog even ter verduidelijking, ik beweer ook helemaal niet dat het niet vreselijk is als je je partner verliest. Maar het is gewoon niet hetzelfde

@ Glamourqueen, helemaal gelijk. er wordt niet vergeleken met over de band met ouders of partner, dat is iets helemaal anders. Mijn vriend zijn ma is onlangs heel plots overleden dus ik weet wel wat ik zeg! @ Capulet, je beklaagt mijn partner? Hijzelf beklaagt zich helemaal niks hoor, ik beklaag je familie als je er zo over denkt!

Wij verwachten zelf ook een kindje, en heb toch een traantje weggepinkt bij het artikel. Ik denk wel dat ik begrijp dat Britt en Natalie hun mama zo missen. Iedereen zal deze dingen op een andere manier beleven. Maar hierover moeten wij geen oordeel vellen!!! En het artikel heeft ook gemaakt dat ik besef dat ik hiervoor misschien toch meer aandacht moet hebben. Mijn man wordt papa zonder z'n papa.

Ja dat is raar. Een mens heeft vaak verschillende partners in z'n leven, wordt meer dan één keer verliefd, zelfs na de dood van een partner. Van je ouders heb je er maar ééntje, zij zijn degenen die je op de wereld hebt gezet en je hebben grootgebracht en altijd voor je klaarstaan. Het mag dan eender wie zijn die sterft, het blijft zowiezo een gemis. De band met je ouders vergelijken met de band met je partner, is als een appel met een peer vergelijken, dat gaat gewoon niet.

@Stefanie_13: ja, gesmeekt. Vind je dat raar? Voor mij had op dat moment heel mijn familie mogen doodvallen, als mijn vriend dan terug gezond en wel zou zijn. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat hier beweerd wordt dat een band met ouders dieper kan gaan dan een band met je partner. Ik beklaag jullie partners dan op dit moment en ik hoop dat jullie ooit echt liefde zullen voelen voor een partner.

Gesmeekt dat het je ouders waren? Amai.. Die verdienen dat niet, maar je partner ook niet. En ik wil je standpunt zelfs niet begrijpen, bij elke gebeurtenis die na het verlies van je ouders, of broer of eender wie mis je die nog meer...

@Vlindertje: Ik zie mijn ouders bijna wekelijks, 1 keer per jaar gaan mijn vriend en ik met hen op gastronomisch weekend en we komen goed overeen. Meer moet dat niet zijn voor mij. En 'foei, foei'? Werkelijk. Ik ben geen hond.

@Liesje13: Ik heb mijn eerste partner verloren. Ik weet wat verdriet is en ik heb toen gesmeekt dat het mijn ouders waren in plaats van hem. Partnerliefde gaat zoveel dieper.

@femkiwem: Ik neem aan dat dat een retaorische vraag is. Mijn partner en ik hebben geen kinderen en willen geen kinderen. Wij houden van de vrijheid die wij nu hebben.

@Stefanie_13: je snapt mijn punt, denk ik, niet. Als je je moeder verloren bent, dan mis je die altijd, maar waarom zou je die méér missen bij je bevalling? Dat is een zaak tussen jou en je partner.

Capulet, ik denk dat jij dan toch ergens iets tekort gehad hebt thuis, als jij deze band niet kan begrijpen dan mis jij toch iets, heb mijn vader pas verloren en ben er zelf pas 24, de dag dat jij één van je ouders verliest.. lees je jou antwoord nog maar eens na, kijken of je dan niet anders denkt, foei foei!

Capulet is duidelijk dat jij nog nooit iets in je leven hebt meegmaakt of iemand dierbaar bent verloren anders dan zou je zo een domme praat niet verkopen.

Beste Capulet, zou ik een vraagje mogen stellen? Ik denk dat jij geen kinderen hebt, klopt dit?

juist Stefanie...

Capulet, dit vind ik echt geen gewoon antwoord.Dit gaat niet om zelfstandigheid of eender wat, maar om het feit dat je je mama verloren hebt en dit moois niet meer kan meemaken!

Als je baby koorts heeft, geef je een koortswerend middel en als de koorts aanhoudt ga je naar de dokter. Voor de wasvoorschriften van wol, kijk je hetzij op het internet hetzij in het kledingstuk zelf. Jeezes. Zelfstandigheid is blijkbaar niet iedereen gegeven.

Telkens ik naar mijn dochter kijk ben ik kwaad dat mijn moeke haar nooit heeft kunnen zien. Gelukkig vertelde ik haar niet veel voor ze stierf dat ik zwanger was. Dat heeft ze dan toch nog geweten en dat is een troost voor mij. Maar ik mis mijn moeke nog elke dag!!

Een moeder heeft veel te maken met de geboorte van je kind. Ok je beleeft het met je partner. Maar zijn er vragen of twijfels wie bel je als eerste om raad te vragen? Natuurlijk je mama ... Bij iedereen is er een ander verhaal. maar het is altijd leuk als je weet dat je op je mama kan terug vallen. " dat je midden in de nacht naar je mama belt om raad te vragen omdat je zoontje met hoge temperatuur zit " dan weet je ik kan op haar rekenen

Wat heeft je moeder met de geboorte van je kind te maken? Dan ga je toch juist steun zoeken bij je partner. Ik heb fijne ouders, maar de band die ik heb met mijn partner en zelfs met mijn beste vriend gaat veel veel verder.