Ik heb het jammer genoeg ook meegemaakt met een familielid. En heb wel spijt dat ik niet naar een psycholoog ben gestapt omdat het m'n leven nu wel te hard heeft beïnvloed. Eerst was ik in paniek en kwaad op die persoon maar ik heb het leren relativeren. Ze zien geen uitweg meer. Als ze op 't punt staan zelfmoord te plegen, denken ze dus ook niet aan hun familieleden en vrienden. Zelfmoord is altijd een persoonlijke keuze dus heb als dierbare nooit een schuldgevoel!

beste lesley 221177, het waarom weten alleen zijzelf. het is moeilijk te vatten! troost jezelf met de gedachte dat uw mama nu eindelijk rust heeft gevonden. khoop je daarmee te helpen.

lieve Joyce, het zal tijd vragen om dit een plaats te geven en te verwerken. probeer vooral desnoods met hulp om jezelf geen schuldgevoelens aan te praten. dat helpt niemand vooruit, het breekt alleen jezelf ook. ik spreek uit ervaring! die beslissing hebben ze zelf genomen en misschien wel terecht, wie zijn wij of anderen om daarover te oordelen!!! hou je vast aan de gedachte dat jouw zus bevrijd is van haar demonen en praat over haar, zoals jij haar ervaarde.veel sterkte! een lotgenoot

Lieve mensen, Ik heb zelf het interview af mogen nemen voor de Flair en ben hier heel erg blij mee ondanks dat het geen 'leuk' verhaal is. Helaas heb ik het daadwerkelijke artikel nog niet kunnen lezen, omdat ik in Nederland woon en de Flair België hier niet te krijgen is. Ik wil jullie heel erg bedanken voor de reacties die ik hier lees. Happy62: Ben erg blij om te horen dat de begeleiding, medicatie en opname gelukkig hebben geholpen bij jouw dochter!! Liefs Joyce

Anderhalf jaar geleden vertrok mijn toen 15-jarige dochter naar school. Ze stond ook voor de trein maar god zij dank was het een allerte chauffeur en kon hij stoppen. Voelde me verraden en in de steek gelaten. Snap het nog steeds niet maar na een opname, medicatie en psychiatrische begeleiding, ziet ze het leven weer zitten.Ze weet dat ik het moeilijk heb met wat gebeurde... Wij hebben dus geluk gehad, kregen een tweede kans....Sterkte voor de vrienden en familie van Wendy

mijn mama heeft dit ook gedaan zonder omkijken zonder goeiendag te zeggen zonder afscheid!!! het heeft lang geduurd voor ik hier vrede mee kon nemen!! waarom ze is nu bijna 18 j dood en nog steeds vraag ik me af mama waarom???

uit persoonlijke ervaringen weet ik wat wendy moet doorgemaakt hb. dit is zo moeilijk uit te leggen wat je voelt, daar je zelf de dingen helemaal niet kunt plaatsen, ook al wil je dat zelf. zelf leg ik nog een lange weg af, maar bij het lezen van dit artikel heb ik wat traantjes wegpinkt en voelde ik echt wat wendy beleefd heeft emotioneel, daar ik in hetzelfde verhaal heb gezeten..