Wie Alex (21) ziet, kan het zich moeilijk inbeelden, maar tot twee jaar geleden was de jongen met het gelkapsel en het hippe brilletje een meisje.

Alex: "Op mijn eerste communiefoto zie je een klein meisje in een bordeauxrood jurkje, maar ze zit wel op de stoere tractor van haar vader. Hoe klein ik ook was, toch verzette ik me toen al tegen meisjesdingen. Ik voelde gewoon instinctief dat ze ingingen tegen wie ik was. Als mijn moeder en ik gingen winkelen, hing ik stiekem jongenskleren in de meisjesrekken zodat ze zou denken dat die stoere trui echt ook wel voor meisjes kon (lacht). Als ze me jurkjes wilde aanmeten, was het per definitie knallende ruzie tussen ons. Mijn zus, die ondertussen een echt meisjesmeisje is geworden, ging in die periode ook nogal jongensachtig gekleed, waardoor mijn moeder soms het goedbedoelde compliment kreeg dat ze vier toffe zonen had (lacht). Zij vond dat vreselijk, maar ik vond dat stiekem wel leuk.
Ik was op elk moment een echte kwajongen, die met auto's speelde en graag ging voetballen met de jongens. Poppen interesseerden mij niet, maar dat was op zich ook geen ramp. Als je zo klein bent, maken mensen zich weinig zorgen over je gedrag, ze vinden het soms zelfs charmant. Het is pas als je in de puberteit komt dat de druk om je aan te passen erg groot wordt. Voor mij was mijn puberteit dan ook niet minder dan de hel."

Lees meer in Flair van 22 februari.

Tags:  veranderen, getuigenis, Geslacht.