De fles is mijn gevangenis: mijn hele dag stond weer in het teken van drank. Alles drink ik, en alles door elkaar: wijn, wodka, whisky, jenever. Ik drink nu zo veel dat mijn maag het niet aankan.

Ik weet: het volgende glas ga ik overgeven. Dat daarna ook. Maar vanaf het derde glas kan mijn maag niet meer protesteren.
Waarom doe ik dat dan toch?

• Omdat ik anders afkickverschijnselen krijg, begin te bibberen, me ziek voel.
• Maar vooral omdat ik dronken móét kunnen zijn, ook al kan mijn lichaam het niet aan.
• Om mijn ellende te vergeten.
• Om te vergeten wat mijn ouders me hebben aangedaan.
• Om mijn ex te vergeten: tien jaar lang sloeg hij me bont en blauw, tot ik eindelijk genoeg kracht had verzameld om hem te verlaten.
• Om te vergeten wat ik zelf aanricht door te veel te drinken.
• Om te vergeten dat ik niet meer kan gaan werken - waar was de tijd dat ik nog als model werkte?
• Omdat mijn kinderen door hun oma worden grootgebracht, dat ik mijn rekeningen niet kan betalen.
• Omdat mijn huis overhoop ligt.
• Dat ik geen leven meer heb.
• Een dag zoals alle andere dagen sinds ik begon te drinken: een dag om te vergeten.

Lees deze week in Flair van 11 januari of het Esther lukt om te af te kicken.

Tags:  alcohiliste.