Lees hier alvast het begin van haar verdrietige verhaal. "Ik ben begonnen aan een brief voor Kyran, mijn zoontje. Een afscheidsbrief, waarin ik hem alles wil meegeven wat ik in me heb.

Een brief voor wanneer ik er niet meer ben. Ik ben niet verder gekomen dan 'ik zie je graag'. Ik ben 37, Kyran is pas 4 1/2. Het klopt niet, ik hoor niet bezig te zijn met zorgen voor hem na mijn dood. En toch moet het. Ik heb baarmoeder- en eierstokkanker. Sommige statistieken spreken van 10% overlevingskans, anderen houden het op 25%. Ik klamp me vast aan de laatste pronostiek, maar zelfs die is niet echt hoopgevend, toch?"

Lees Veerles verhaal in de Flair van 21 december.

Tags:  brief, kanker, zoontje.