Vorige lente werd ik 18 jaar en mocht ik van mijn ouders een puppy kopen. We zijn samen de puppy gaan uitkiezen bij vrienden. Ik koos het kleinste teefje van het nestje en noemde haar Kia. We moesten nog enkele weken wachten voor we haar mochten gaan ophalen. We gingen eerst een weekje naar de zee en daarna reden we meteen door om mijn klein meisje op te halen. Vol spanning gingen we haar halen. Eindelijk had ik mijn eigen hondje. We namen haar mee naar huis, maar de volgende dag zagen we al dat er iets aan de hand was. 3 dagen heeft ze bij ons geleefd. Ik was er kapot van dat ik haar had moeten laten gaan. we belden naar onze vrienden en zij zeiden dat we haar zusje mochten hebben. diezelfde dag zijn we haar nog gaan halen. Ik had net mijn klein Kiatje begraven met haar knuffeltje waar ze die 3 dagen mee had gespeeld en ik ging al achter een nieuw hondje. Het leek verkeerd maar ik was zo blij toen ik dat andere hondje in mijn armen mocht houden. Ik heb haar de naam Tasha gegeven. Zij is nu 11 maanden oud en kerngezond. Samen met haar ga ik af en toe nog eens naar de begraafplaats van haar zusje. Tasha is de beste hond die ik me maar kon wensen. We gaan samen slapen, staan samen op en beleven samen vele dingen. In het gezin is zij precies het kleine nieuwe baby'tje. Ons zonneschijntje.