Vorig jaar stapte ik met mijn dochtertje van 6 maanden uit een gewelddadige en onleefbare relatie. Mijn nieuwe vriend heeft 2 zoontjes, die bijna altijd bij ons zijn. Momenteel ben ik de enige kostwinner en wonen we nét ruim genoeg voor drie kindjes. Mijn eerste zwangerschap was een hel: misselijk, ziek, bekkeninstabiliteit, premature contracties met ziekenhuisopnames, te hoge bloeddruk, enz. Ondanks het gebruik van anticonceptie ben ik nu tóch zwanger! Na overleg met mijn vriend heb ik beslist om abortus te laten doen. Ik werk met gevaarlijke stralingen en we kunnen geen vierde kindje aan. Maar nu de afspraak voor de uitvoer ervan vastligt, krijg ik nachtmerries, angsten, twijfels. Het is en blijft een kindje… Ik hoop dat de natuur haar werk doet en me een miskraam bezorgt.
Het antwoord van Flair:
Wanneer je anticonceptie hebt gebruikt en deze heeft gefaald, is een zwangerschap erg onverwacht. Ook al is abortus wettelijk toegestaan en ook al heb je vrij gekozen voor deze ingreep, toch blijkt uit je nachtmerries en angsten dat je je door deze beslissing erg verscheurd voelt. Je hele waslijst van redenen waarom de zwangerschap praktisch gezien niet haalbaar of wenselijk is, zijn zwaar in strijd met je schuldgevoel dat jij verantwoordelijk bent om een potentieel leven te stoppen. Twijfel je echt ontzettend aan je beslissing, neem dan indien mogelijk nog wat bedenktijd. Ga terug naar het Centrum voor Hulp bij Ongeplande Zwangerschap (www.abortus.be) of naar het onthaal van het lokale CAW (www.caw.be). Zet met de hulpverleners alles opnieuw op een rijtje en bekijk of abortus voor jou inderdaad de meest geschikte oplossing is. Beslis je om de zwangerschap toch te onderbreken, realiseer je dan dat deze beslissing op dit moment in je leven de best mogelijke manier van handelen is, gezien de mogelijkheden, kennis en informatie die je nu hebt.
Recentste artikels uit Helpdesk
... misschien zijn er wel instanties die kunnen helpen als je besluit het kindje te houden? Grote families kunnen bv goedkoop lenen. Het is niet omdat de leefomstandigheden niet ideaal zijn, dat je kindje niet gelukkig kan zijn. All you need is love. Aan het schuldgevoel dat je abortus hebt gepleegd kan je nooit meer iets veranderen. Als je later een schuldgevoel krijgt omdat je je zoontje of dochter niet alles kan geven wat je wil, kan je daar op dat moment missschien wel iets aan doen
De keuze moet inderdaad verscheurend zijn. Gezond verstand en hart staan niet altijd op dezelfde golflengte. Niet alleen de risico's van de zwangerschap zelf (misschien kan je nagaan in welke mate deze een grote kans hebben om weer voor te vallen) maar ook de situatie achteraf (jullie hebben geen plaats en geen geld om in een groter huis te gaan wonen) maken het inderdaad moeilijk. Je wil uiteindelijk toch het beste voor je kindje? Anderzijds: waar een wil is, is een weg...