ik ben 21 en heb er enkele weken zelf nog aan gedacht. op een dag was het mij allemaal te veel. Mijn zus vroeg me hoe het met me was en ik ben beginnen huilen. Ik kon niet meer stoppen... Ik zat toen in mijn herexamens ... School, thuis, jeugdbeweging, ex-vriendje, het was me allemaal te veel. Ik schreef een brief, ik heb hem nog... maar dat heeft mij enorm geholpen! probeer het eens! stuur hem anders gewoon op naar een onbekend adres. er valt een hele last van je schouders!!

Zelfmoord gedachten... vele onder ons hebben ze al gehad. Maar werk ze niet ui! Ooit zal je het punt bereiken dat je je erover kan zetten, maar inderdaad zal die tijd ondertussen traag voorbijgaan. Geef de moed niet op, want winners worden altijd beloond, de dag dat jij je hierover hebt gezegt ben "jij" die winner en de rest van je leven zal je zien dat het leven ook mooi is! Geef de moed niet op! Want dan laat je "hen" winnen die gewild hebben dat jij je zo slecht zou voelen!!

Probeer het positieve te zien, het is echt niet gemakkelijk maar maak een lijstje met alle goede dingen die je nu hebt! Het helpt geloof mij. En hou je daar aan vast.

Ik kampte met zelfmoord gedachten, heb zelf dan ook héél diep gezeten, zo diep dat het niet altijd bij een gedacht is gebleven maar er soms ook een poging was,van de ene psycholoog naar de andere ik kon het verleden niet laten rusten, ook vandaag nog vecht ik tegen deze gedachten, maar ik heb de juiste dierbaren gevonden die me recht houden en aan deze gedachten kan je je inderdaad optrekken, ook al blijf elke dag een gevecht

Trek je op aan de dingen die je blij maken. De dingen waarvoor je jezelf nodig vind ook al zijn het kleine dingen. Zoals je vriend die je mening vraagt. Hoe moeilijk het is in zo'n zware periode. Probeer je op te trekken aan de heel kleine dingen in het leven.

Mijn broer hft zelfmoord gepleegd en hoewel ik erin berust dat hij nu gelukkig is en rust heeft is het voor ons toch moeilijk om dragen. Waren wij dan niet waard om voor te vechten? Denk nooit dat niemand je zal missen want zolang er mensen in je leven zijn zal er jou altijd iemand missen en ben je voor iemand wel belangrijk. Soms is het beter om gewoon ergens anders opnieuw te beginnen want zolang je in de 'slechte' omgeving blijft zal je ook blijven geconfronteerd worden met je verleden.

part 2: Ok ik kan wrs nooit meer gelukkig zijn maar wat ik wel kan is anderen gelukkig maken...En nu doneer ik om de zoveel tijd geld aan weeshuizen in Azië en wanneer ik dan kaartjes krijg op Kerstmis van die Weeskinderen en lees dat ze eens iets geks hebben gedaan zoals 'we zijn naar de KFC/MC Donald geweest en dan lees hoe geweldig ze het vonden ben ik toch ook wel blij dat ik me mezelf niet laat hangen/ Letterlijk en figuurlijk.

Zoals Flair zegt, mensen die zeggen dat zelfmoord nog maar de enige uitweg is schreeuwen eigenlijk voor aandacht voor een bepaald probleem in hun leven waar men een oplossing voor wilt; De meeste mensen hebben al zo'n gedachten gehad en zelf ben ik er ook niet van gespaard gebleven. Het is spijtig een probleem dat niet opgelost kan worden. Ik heb toen in mijn hoofd gezegd;.

hoi, ben zelf tijdje ook depressief geweest, maar ik ben blij dat ik er toen geen eind aan heb gemaakt. Want ik kan het soms nog altijd maar met moeite geloven dat ik nu zo gelukkig kan zijn. Probeer de moed niet op te geven, want op een dag zal de zon ook schijnen voor jou!

Heel aangrijpend verhaal . ik begrijp wel dat je het heel moeilijk hebt , maar als je vriend zegt dat hij je graag ziet , geloof het dan . probeer beetje bij beetje elkaar terug te vertrouwen. Niet iedere man is hetzelfde. Probeer dingen te doen die je leuk vind en je gedachten dwelen vanzelf even af. Zoek het geluk in kleine dingen , in lekker eten , drinken , gewoon in alle seizoen . maar probeer de zelfmoord gedachte weg te krijgen , met of zonder professionele hulp.

Ik denk dat je eens moet gaan kijken onder topic forum - relaties en dan "ineens geen gevoelens meer..." Ondanks dat ik geen slechte jeugd heb meegemaakt, ben ik zo perfectionistisch dat ik geen eigenwaarde heb, en ik zie mezelf alleen maar graag als ik iemand heb... Geloof me: als alles goed gaat, dan beleef je hemel op aarde, maar als je twijfelt aan jezelf - dat krijgt geen enkele therapie eruit...

het is idd goed om erover te praten hoe je je voelt enzo. je kan niet alles hebben in het leven maar je moet gelukkig zijn met hetgeen dat je wel hebt in je leven. als je vriend zegt dat hij je graag ziet, geloof het dan. niet iedereen is zoals je vader, er zijn ook echt mensen rond je heen die om je geven die je graag zien!!! ik heb in het verleden ook heeel veel meegemaakt, ik dacht dat men geluk nooit zou komen en zie nu :) ik ben gelukkiger dan ik me ooit kon inbeelden.

Als je de kans hebt; vertrek dan een paar weken naar een ontwikkelingsland om te helpen. Ten eerste zal je zien dat mensen die hetzelfde of meer/andere dingen hebben meegemaakt als jou heel gelukkig kunnen zijn. Je moet je proberen te focussen op wat je wel hebt. Ten tweede kan je jezelf nuttig maken en krijg je enorm veel vriendschap van die mensen, iets dat jou misschien vertrouwen zal geven. Ten derde zal je ook merken dat er in België wél mensen zijn die jou missen (en nodig hebben)!

veel sterkte, ik hoop dat je de moede vindt om je hieruit te trekken. dat je er over praat is al een goede start.