Mijn man en ik zijn in een akelige scheiding verwikkeld. Ik ben MS-patiënte en omdat hij daar niet meer mee om kon, heeft hij me in de steek gelaten voor iemand anders. Hij heeft het hoederecht over onze zoon. Maar die mist mij enorm. Hij is niet graag bij zijn papa, die hem dikwijls gemeen behandelt. Dat doet me veel pijn en soms kan ik mijn verdriet niet verstoppen voor mijn kind.
Het antwoord van Flair:
Als je je zoontje niet met jouw verdriet wilt confronteren, dan is het belangrijk om te zorgen dat je daarvoor andere uitlaatkleppen hebt. Net als voor al je verdriet en kwaadheid over de reden en het verloop van je scheiding. Als je zelf je opgekropte emoties bij iemand kwijtkunt, zul je er makkelijker in slagen om een rustpunt te zijn voor je zoon en een positieve sfeer te scheppen. Het beste wat je in deze situatie voor hem kunt doen, is zorgen dat hij ten volle geniet van de momenten dat hij bij jou is. Hoe moeilijk je dat ook mag vinden, geef geen negatieve commentaar op zijn vader of vraag hem niet eindeloos uit over wat er misgelopen is daar. Als je zoontje voelt dat jij rustig blijft, zal hij zelf ook meer ontspannen. Troost hem als hij daar nood aan heeft door te zeggen dat hij kan terugdenken aan de leuke dingen die jullie gedaan hebben en dat jullie elkaar binnenkort terugzien. Intussen kun je natuurlijk wel uitzoeken of je iets aan de situatie kunt veranderen. Stap eens binnen in een Centrum Algemeen Welzijnswerk. Daar vind je hulp om alles duidelijk op een rij te zetten en kan men jou vertellen waar je in jouw regio terechtkunt voor informatie, advies en begeleiding, zowel op persoonlijk als juridisch vlak. Sommige CAW's voorzien zelf in scheidings- of ouderschapsbemiddeling, waarbij er naar gestreefd wordt om, ondanks alle conflicten, zoveel mogelijk in onderling overleg te regelen. Voor de adressen surf je naar www.caw.be.
Recentste artikels uit Helpdesk
en verkocht de papa vertelde leugens ik had bewijzen dat het niet zo is ééne geraad dat ik je geef ga naar de eerste aanleg niet het beroep wand daar spelen de rechters onder één hoedje
geeft als je nu naar het caw gaat niks kunnen ze er aan doen ik weet niet hoeveel jaar je zoontje is maar ze zeggen als het 12 jaar is worden ze aan hoord niet geloven wand kinderen hebben geen rechten je leest dat wel in de folders maar in de werkelijkheid is dat niet zo mijn kind is geslagen geweest dat ik met mijn kind naar de dokter moest gaan dat de jeugdrechter er niks op andwoorde de jeugdrechter dat ik nu heb laat mijn kind dan nog verplicht op bezoek gaan waar er drugs word gerookt
ik kan je één ding zeggen het moet zijn dat de socaile dienst volledig aan de papa kant stond ik heb dat mee gemaakt puur uit neidigheid ze zeiden dat ook van mij dat ik ms had dat is een puure uitvlucht mijn kind is al een een jaar bij de papa maar ondertussen dat ik word gepest van de jeugdrechter om dat ik niet kan zwijgen ze hadden geen reden om mijn kind af tenemen om dat ik overbezorgd ben maar dat het wel nodig was om dat mijn kind een vorm van muco